ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ: "ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ"

-Μετά το δημοσίευμα του «HOT DOG» και του www.koutipandoras.gr που αφορούσε στον πρόεδρο πλέον της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, αλλά και ύστερα από το πόρισμα της ΜΟ.Κ.Α.Σ (σ.σ Μονάδα Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης) ότι δεν ευσταθούν οι καταγγελίες σας, πολλοί ήταν εκείνοι που είπαν ότι η έρευνα σας δεν ήταν σωστή, ότι δεν γνωρίζατε πρακτικές που χρησιμοποιούνται απ’ όλα τα δικηγορικά γραφεία για τέτοιου είδους εταιρίες και συναλλαγές και πως οι πηγές σας, αυτή τη φορά, δεν ήταν έγκυρες… 

-Η έρευνα είναι κάτι που ενοχλεί και θα μου επιτρέψετε να το γνωρίζω πολύ καλά αυτό. Στην υπόθεση του κ. Νίκου Αναστασιάδη, η έρευνα είχε πραγματικά γεγονότα και μόνο γεγονότα. Δύο εταιρείες με μηδαμινά κεφάλαια, παίρνουν τεράστια δάνεια. Όλη αυτή η διαχείριση γίνεται από ένα πολιτικό πρόσωπο, που πρέπει να είναι ταυτισμένο με τη διαφάνεια. Η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει να δείχνει τίμια. Πόσο μάλλον ο Καίσαρας. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά πως στην Κύπρο, η λειτουργία υπεράκτιων εταιρειών, ενδεχομένως να φαίνεται ως κομμάτι της νομιμότητας. Αλλά είναι κοινό μυστικό πως καλύπτει ένα πλαίσιο παρανομίας. Ένα σοβαρό θέμα που προέκυψε από την δημοσίευση του θέματος ήταν η λειτουργία του Τύπου στην Κύπρο. Πόσες εφημερίδες και παραδοσιακά Μέσα Ενημέρωσης δημοσίευσαν το θέμα; Δημοσίευσαν όμως την διάψευση. Και πάμε τώρα στην ουσία. Τι διέψευσε ο Πρόεδρος της Κύπρου; Ποιά τελικώς είναι αυτή η εταιρεία που πήρε τα δάνεια και της οποίας δεν ανακοινώθηκε το όνομα; Ο δικηγόρος μπορεί να λειτουργεί όπως θέλει. Όταν όμως θέτει υποψηφιότητα για το ύπατο αξίωμα πρέπει να λειτουργεί με διαφάνεια. Εμείς ρωτήσαμε πολλά πράγματα ακόμη που δεν απαντήθηκαν. Η συναλλαγή δηλώθηκε στον Δικηγορικό Σύλλογο για παράδειγμα; Λένε «μα έβγαλε πόρισμα η ΜΟ.Κ.Α.Σ (σ.σ Μονάδα Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης)». Μου θυμίζει την Ελλάδα που όταν πιάσουμε ένα θέμα για τις Τράπεζες, απαντούν ότι ελέγχονται από την Τράπεζα της Ελλάδας, εμφανίζοντας έτσι μια «νόμιμη» λειτουργία. Τότε πώς έχουν γίνει όλες οι παρανομίες; Πώς έγιναν και στην Κύπρο; Πώς έπεσε έξω η Κυπριακή οικονομία, αφού λειτουργούσαν όλα καλά; Θέλω να πω πως οι πρώτοι που πρέπει να ελεγχθούν είναι οι λεγόμενες ελεγκτικές αρχές. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Εμείς θα το κάνουμε δημοσιογραφικά. Η έρευνα της ΜΟΚΑΣ ξεκίνησε για να φέρει το αποτέλεσμα που δημοσιεύτηκε... 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΜΟΣ: "ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ"

Ο τραγουδιστής με το πιο μαζικό κοινό αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, ο πιο εμπορικός, αλλά ταυτόχρονα και ιδιαίτερα επιλεκτικός στο ρεπερτόριο που επιλέγει να χαρίσει στο πολυπληθές κοινό του, παραχωρεί στο «Icon» μία από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που αποφάσισε να δώσει φέτος, ενόψει των εμφανίσεών του στο «Αθηνών Αρένα» της Αθήνας, καθώς και του νέου του-νούμερο 1 στα charts- τραγουδιού του, «Τα Σάββατα».

-Υπάρχουν διαφορές στον τρόπο που αντιμετωπίζετε το τραγούδι, από τότε που ξεκινήσατε τις πρώτες σας εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη και αργότερα στην Αθήνα, με τις-περίφημες πια-«Χάντρες»; Ή η αγάπη σας σε αυτό που κάνετε παραμένει το ίδιο αυθεντική και αθώα όπως τότε;

-Η αγάπη μου για το τραγούδι παραμένει αναλλοίωτη όλα αυτά τα χρόνια, σίγουρα αυθεντική. Μπορώ να πω ότι όσο περισσότερο περνάει ο καιρός τόσο πιο πολύ αγαπάω την δουλειά μου. «Αναπνέω» καλύτερα όταν είμαι πάνω στην σκηνή, όταν τραγουδάω. Με τα χρόνια η εμπειρία και οι γνώσεις σε βοηθούν να εξελίξεις τον εαυτό σου μέσα από την δουλειά σου. Δεν ξεχνάω τίποτα από όσα έχω ζήσει, δεν έχω μετανιώσει για τίποτα, η ανάγκη μου είναι να συνεχίσω όσο πιο καλά και έντιμα μπορώ την δουλειά που αγαπώ. 

-Έχοντας ερμηνεύσει μία μεγάλη γκάμα τραγουδιών, αλλά και συνεργαζόμενος με όλους σχεδόν τους μεγάλους συνθέτες της Ελλάδας, αρχής γενομένης από τον Μίκη Θεοδωράκη, συνεχίζετε να θεωρείτε τίτλο τιμής για σας την ταυτότητα του «λαϊκού τραγουδιστή» με την οποία σας πρωτογνωρίσαμε και αγαπήσαμε;

-Με έχει αξιώσει ο Θεός να συνεργαστώ με πολύ σημαντικούς ανθρώπους της μουσικής στην Ελλάδα. Προσπάθησα, σε κάθε περίπτωση, να σταθώ με σεβασμό απέναντι στο έργο τους, να τους τιμήσω με τις ερμηνείες μου. Σαφέστατα είναι τιμή να εισπράττω την μεγάλη αγάπη που  μου δείχνει ο κόσμος, σε μένα και στα τραγούδια μου. Ο κόσμος μας δίνει ταυτότητα, μας στηρίζει και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. 

-Χαρακτηρισμοί που συνεχίζουν να λέγονται και να γράφονται για σας, ότι είστε «ο κορυφαίος αυτή τη στιγμή Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής», «ο πιο εμπορικός», «ο πιο αυθεντικός», «ο άνθρωπος που γεμίζει τα μαγαζιά όπου κι αν τραγουδάει, επειδή έχει κατακτήσει το δικό του πιστό κοινό» σας προκαλούν αμηχανία ή τους χαίρεστε;

-Δεν θα πω ότι δεν με ενδιαφέρει να λέω καλά τραγούδια, τραγούδια που ο κόσμος θα αγαπήσει. Ο κόσμος είναι ο αποδέκτης και είναι χαρά όταν βλέπεις ότι ο κόσμος που επιλέγει να διασκεδάσει με τα τραγούδια σου είναι πολύς. Ποτέ, όμως, μέχρι σήμερα δεν το θεώρησα δεδομένο. Έχω προσπαθήσει να είμαι συνεπής απέναντί τους, σέβομαι τον κόσμο που θα έρθει στο μαγαζί να ξοδέψει χρήματα- πόσο μάλλον την εποχή αυτήν που διανύουμε και τα πράγματα είναι ζόρικα για όλους. 

-Ποτέ δεν «ξεφύγατε» από την τεράστια επιτυχία που γνωρίσατε από τα πρώτα κιόλας βήματα της καριέρας σας, ποτέ δεν θεωρήσατε πως είστε «ο καλύτερος», ποτέ δεν ψωνιστήκατε-κάτι που κάποιοι θα θεωρούσαν φυσιολογικό για ένα παιδί που έρχεται «άγνωστο» στην Αθήνα και τον μαθαίνει ξαφνικά όλη η Ελλάδα;

-Σε πολύ νεαρή ηλικία, όταν ξεκίνησα την καριέρα μου, θα μπορούσα πραγματικά να είχα «ξεφύγει», αν δεν είχα δίπλα μου φίλους και οικογένεια που την κατάλληλη στιγμή με προσγείωσαν απότομα. Οι άνθρωποι που με αγαπάνε και τους αγαπώ, φρόντιζαν πάντοτε να μου θυμίζουν τις σταθερές αξίες στην ζωή, το που βρίσκεται η ουσία. Μπορεί σε αυτό να συνηγόρησε και ο χαρακτήρας μου ή τα βιώματά μου, πάντως εξακολουθώ να είμαι ιδιαίτερα προσγειωμένος.

-Φέτος εμφανίζεστε στο «Αθηνών Αρένα» μαζί με τον Στέλιο Ρόκκο. Τι καινούργιο πιστεύετε θα προσφέρει το συγκεκριμένο σχήμα στη φετινή «δύσκολη» σεζόν στην Αθήνα, λόγω των εξαιρετικά κακών οικονομικών συνθηκών; Και πως προσαρμόζεστε σε αυτές τις ειδικές συνθήκες; Θα υπάρχουν κάποιες προσφορές; Κάποιες χαμηλότερες τιμές, ώστε τα χρήματα να μην σταθούν εμπόδιο στους χιλιάδες θαυμαστές σας που θα θελήσουν να έρθουν να σας δουν;

-Κατ' αρχήν είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι με τον Στέλιο φέτος. Οι μουσικές μας ανησυχίες κινούνται πάνω κάτω στην ίδια βάση και το πρόγραμμα στο «Αθηνών Αρένα» το έχουμε στήσει με κριτήριο την αλήθεια μας και την ψυχή μας. Συνυπάρχουμε μοναδικά στην σκηνή ενώ απολαμβάνουμε την συνάντησή μας επί σκηνής με την Ελένη Φουρέϊρα, της οποίας έχουμε υποσχεθεί να έχουμε σαν πριγκίπισσα. Ο Στέλιος είναι ένας καβαλάρης ατίθασος, ένα παιδί που αρνείται να μεγαλώσει κι εγώ ταυτίζομαι μαζί του. Η οικονομική κατάσταση που βιώνουμε σαφώς με αγχώνει, όλους μας αγχώνει και μας πανικοβάλλει τις περισσότερες φορές, αλλά όταν έχεις μάθει να λειτουργείς με την ψυχή σου είναι αλλιώς. Και εγώ και ο Στέλιος θα κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλά. Η επιτυχία και η αγάπη του κόσμου δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα κανενός κι αυτό μας κάνει να θέλουμε να συνεχίσουμε να τα διεκδικούμε. Οικονομικά η «Αρένα» φέτος είναι ιδιαίτερα προσιτή από πολύ κόσμο κι αυτό γιατί οι τιμές είναι ιδιαίτερα χαμηλές-10 ευρώ το ποτό στο μπαρ-για κάποιον που θέλει να περάσει λίγη ώρα διασκεδάζοντας, ενώ για τις μεγαλύτερες παρέες υπάρχουν διάφορες προσφορές που ξεκινούν από 120 ευρώ το μπουκάλι, ακόμα και για 6 άτομα. Ο επιχειρηματίας Γιάννης Παπαθεοχάρης αφουγκράζεται την ανάγκη του κόσμου για διασκέδαση, αλλά και την επιβεβλημένη οικονομία αυτήν την χρονική στιγμή.

-Η δική σας σχέση σας με τα χρήματα πως είναι και πως ήταν; Αυτό συνέβαινε από τότε που μεγαλώνατε «δύσκολα οικονομικά» με πολλές στερήσεις;

-Τα χρήματα είναι μέσο, αλοίμονο σε εκείνον που θα τα αφήσει να ορίσουν την ζωή του. Πάντα ήθελα να έχω περισσότερα χρήματα για να μπορώ να προσφέρω στους γύρω μου, είτε εννοώντας την στενή οικογένεια είτε φίλους. Έχω περάσει αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια, έχω δουλέψει σε διάφορες δουλειές και έμαθα να εκτιμώ αυτό που μου δίνεται.

-Αν και κάποιοι, λόγω επικαιρότητας, με όλες αυτές τις λίστες που δημοσιοποιούνται και μαθαίνετε κι εσείς από τις ειδήσεις, ίσως να  έλεγαν «ο Ρέμος, όπως και πολλοί άλλοι τραγουδιστές που τελευταία έγιναν “στόχος” οικονομικών ελέγχων, ζει μέσα στα εκατομμύρια. Τι ξέρει από οικονομικές δυσκολίες;»... Τι θα απαντούσατε;

-Το έχω πει αρκετές φορές, θα το πω άλλη μία. Το μάθημά μου το πήρα και είναι ακόμα εξοντωτικό. Ζημιώθηκα πολύ με την ανάμειξή μου με την αγαπημένη μου ομάδα, τον Ηρακλή. Πήρα πολλά πράγματα πάνω μου και πασχίζω να ανταπεξέλθω. Οπότε, το μόνο σίγουρο, είναι ότι δεν ζω-σε καμία περίπτωση- μέσα στα εκατομμύρια. Είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος που έχω την υγεία μου μπορώ και στέκομαι στα πόδια μου και το παλεύω.

-Γενικά, παρακολουθείτε ειδήσεις, διαβάζετε εφημερίδες, μπαίνετε σε blogs και sites ή, όπως πολλοί πια στις μέρες μας, το αποφεύγετε για να μην «μαυρίζει» περισσότερο η ψυχή σας;

-Για μένα έχει προτεραιότητα η ενημέρωση. Δυστυχώς, η ζωή είναι έτσι που δεν μπορούμε να αποφεύγουμε για πάντα ότι μας μαυρίζει την ψυχή. Είναι καλό να ψάχνουμε, να μαθαίνουμε και εν τέλει να γνωρίζουμε. Πρέπει όλοι να είμαστε γνώστες του τι συμβαίνει στην χώρα μας.

-Λόγω των συνθηκών αλλά και της ανάγκης του κόσμου να πιστέψει σε κάτι νέο, κάτι αυθεντικό, κάτι που να τον τιμά και να μην του λέει ψέματα, θα σας ενδιέφερε στο μέλλον η ενεργή ενασχόλησή σας με την πολιτική-και όχι απαραίτητα ταυτιζόμενος με ένα συγκεκριμένο κόμμα; Είναι κάτι που έχει τολμήσει ο πολύ καλός σας φίλος, Πύρρος Δήμας…

-Είναι τόσο μακριά από εμένα όλο αυτό...

-Επειδή αφορμή της συνέντευξης μας είναι οι συναυλίες που θα δώσετε στην Κύπρο, στις 26 και 27 Δεκεμβρίου στo Blinkers Club, νομίζω ότι είστε ο τραγουδιστής που έχει κάνει φέτος τις περισσότερες εμφανίσεις στο νησί μας και, αναλογιζόμενος το «δύσκολο κοινό» της Κύπρου, θα έλεγα πως το σίγουρο είναι πως σας αγαπούν πολύ στο νησί. Το εισπράττετε κι εσείς αυτό;

-Ναι, από την Κύπρο εισπράττω πολλή αγάπη, ο κόσμος μου έχει δείξει πολύ έντονα την αγάπη του στο νησί την Αφροδίτης, έχω επισκεφθεί την Κύπρο πάρα πολλές φορές-όχι όλες για συναυλίες και την αγαπώ ιδιαίτερα-κατέχει μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

-Για να περάσουμε σε άλλο θέμα, υποθέτω, σε όλη αυτή την επιτυχημένη διαδρομή, πως θα έχετε προδοθεί αρκετές φορές στις ανθρώπινες σας σχέσεις. Ακόμη και από ανθρώπους που εσείς θεωρούσατε φίλους σας, κομμάτια της αδιαπραγμάτευτης «αντρικής φιλίας». Αυτό σας έκανε περισσότερο επιφυλακτικό με τους ανθρώπους;

-Δεν θα μιλήσω για μένα προσωπικά, γιατί θεωρώ ότι η διαδικασία αυτή είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους, ο καθένας με τον χαρακτήρα του αντιδρά και διαφορετικά, αλλά η ουσία είναι μία. Πάντα θα βρίσκεται κάποιος να μας προδώσει, πάντα θα κλονίζεται το σύστημα μας και ακολούθως όλοι περνάμε από την φάση της επιφυλακτικότητας απέναντι σε νέους ανθρώπους που μπαίνουν στην ζωή μας.

-Πάντα έτσι λειτουργούσατε στη ζωή σας και γενικότερα στις σχέσεις σας με τους ανθρώπους; Κυρίως με το συναίσθημα;

-Στις διαπροσωπικές σχέσεις δεν χωράει η λογική. Οι ανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται αλήθεια. Και τα συναισθήματά μας είναι η αλήθεια μας.

-«Τα Σάββατα», το τραγούδι που αποτελεί την τελευταία μεγάλη σας επιτυχία, έχει καταφέρει από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του να βρίσκεται στην κορυφή των ραδιοφωνικών air plays αλλά και στη λίστα των δημοφιλέστερων itunes. Το διαισθάνεστε όταν κάποιο τραγούδι σας πρόκειται να γίνει επιτυχία ή ακόμη κι εσείς ο ίδιος πολλές φορές εκπλήσσεστε από την ανταπόκριση του κόσμου;  

-Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ο προπομπός μιας δουλειάς που έρχεται. Κάθε τραγούδι μου είναι μια νέα ζωή και χαίρομαι που ο κόσμος το αγκαλιάζει. Όταν ακούμε τραγούδια με τον παραγωγό μου, το πρώτο πράγμα που μας ενδιαφέρει είναι να διαβάσουμε ο ένας στα μάτια του άλλου την αλήθεια του τραγουδιού. Την αλήθεια την αισθάνεσαι. Είχαμε στα χέρια μας τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες, αλλά σε εμάς δεν έλεγαν κάτι, δεν μας εξέφραζαν. Ευτυχώς υπάρχει συνεννόηση μεταξύ μας, κάτι που λείπει γενικά από τους ανθρώπους σήμερα, όπως και οι καθαρές κουβέντες.

-Όταν ερμηνεύετε κάποια τραγούδια, όπως αυτό στο οποίο αναφθήκαμε προηγουμένως, «Τα Σάββατα», με αυτούς τους υπέροχους στίχους του Νίκου Μωραίτη, οι ακροατές αλλά και οι θαυμαστές σας, εκτός από τις συγκλονιστικές σας ερμηνείες σε τέτοια ερωτικά τραγούδια, δεν μπορούν παρά να διακρίνουν και ένα μεγάλο πόνο στη φωνή σας. Κι αν η φωνή είναι η προέκταση της ψυχής του καλλιτέχνη, όπως λένε, οι περισσότεροι σκέφτονται πως δεν μπορεί παρά να έχετε ζήσει πολλά σ αυτό το κομμάτι της ζωής σας-κυρίως άσχημες ή δυσάρεστες καταστάσεις και πόνο. Έτσι είναι;

-Σαφέστατα, τα προσωπικά μας βιώματα μας βοηθούν πολλές φορές στην ερμηνεία στίχων δυνατών. Κάπως όλοι μας ταυτιζόμαστε, εγώ για να το «βγάλω» σωστά να χωρέσει όλο του το συναίσθημα και ο κόσμος για να το τραγουδήσει μαζί μας και να το ευχαριστηθεί. Είναι σημαντικά τα λόγια σε ένα τραγούδι, το καταλαβαίνουμε όλοι αυτό.

-Ήταν πάντα και για εσάς σημαντικό «να σας αγαπούν τα Σάββατα»; Τουλάχιστον αυτό συμβαίνει τώρα; 

-Η αγάπη είναι πάντα σημαντική ανεξάρτητα από την ημέρα. Η απουσία της αγάπης όμως είναι ακόμα πιο αισθητή τα Σάββατα... Αυτό είναι και το νόημα των στίχων του Νίκου Μωραΐτη.

-Θα λέγατε πως οι ευχάριστες στιγμές ήταν περισσότερες από τις δυσάρεστες στο ερωτικό κομμάτι της ζωής σας;

-Σαφέστατα. Οι ευχάριστες στιγμές είναι περισσότερες, κατά συνέπεια και οι αναμνήσεις περισσότερες. Είναι γνωστό εξάλλου ότι όταν κάτι τελειώνει, μετά από λίγο καιρό ο ανθρώπινος εγκέφαλος συγκρατεί μόνο τα ευχάριστα γεγονότα που έχουν σημαδέψει την εκάστοτε σχέση. Το κακό υπάρχει μόνο σαν σύννεφο αόριστο.

-Έχετε μετανιώσει για κάποια σχέση σας ή θα ευχόσασταν έστω κάποια από αυτές να μην είχε υπάρξει ποτέ;

-Ποτέ δεν έχω μετανιώσει για τίποτε στην ζωή μου, πόσο μάλλον για ανθρώπους που έχω αγαπήσει.

-Αυτή την περίοδο θα λέγατε πως βρίσκεστε στην επιθυμητή για σας ισορροπία στην προσωπική σας ζωή;

-Είμαι καλά. Είμαι με έναν άνθρωπο υπέροχο που σέβομαι, εκτιμώ, θαυμάζω και στηρίζω. Η ζωή μου είναι ισορροπημένη.

-Ο τρόπος που ερωτεύεστε έχει αλλάξει με την πάροδο των χρόνων και τις εμπειρίες που έχετε αποκτήσει μέσα στα χρόνια; Φιλτράρετε περισσότερο πια τα πράγματα; Λείπει, δηλαδή, η αθωότητα των πρώτων σας φλερτ, των πρώτων «σ αγαπώ» που έχετε πει;

-Δεν μπορώ να το πω με σιγουριά αυτό. Φαντάζομαι ότι κάτι θα έχει αλλάξει, αλλά εξακολουθώ να είμαι αυθόρμητος άνθρωπος οπότε το πιο πιθανό είναι το φιλτράρισμα να έρθει πολύ αργότερα.

-Πολλές φορές έχετε εκφραστεί θετικά στο να δημιουργήσετε τη δική σας οικογένεια, να κάνετε τα δικά σας παιδιά. Πιστεύετε πως-και σε συνάρτηση με την τωρινή σας σχέση-έχει πλησιάσει η στιγμή για να πραγματοποιηθεί αυτή σας η επιθυμία;

-Κατά την γνώμη μου ένας άντρας δεν είναι ποτέ έτοιμος να γίνει πατέρας, απλά του συμβαίνει. Το πότε και το σε ποιον συμβαίνει μόνο ο Θεός το ξέρει. Η επιθυμία φυσικά και υπάρχει.

-Τι θα πρέπει να έχει η γυναίκα εκείνη που θα βρεθεί στο πλάι σας για να γίνει «η σύζυγος και μητέρα των παιδιών σας»;

-Ευγένεια, καλούς τρόπους, αγωγή, θηλυκότητα, να ξέρει να στέκεται δίπλα μου σωστά, αλλά πάνω από όλα να είναι καλή, καθαρή και αληθινή ψυχή.

-Για το τέλος, αν θα έπρεπε να απομονώσετε την πιο όμορφη γιορτινή-Χριστουγεννιάτικη ή Πρωτοχρονιάτικη-στιγμή που έχετε ζήσει έως τώρα, αυτή θα αφορούσε στη δουλειά σας ή στην προσωπική σας ζωή; Και ποια θα ήταν;

-Μέχρι σήμερα, κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά είμαι στην σκηνή και τραγουδάω. Από την αρχή της καριέρας μου μέχρι και σήμερα, δεν έχω βιώσει Ρεβεγιόν εκτός πίστας. Κι όμως, για μένα είναι η πιο ιδιαίτερη στιγμή, γιατί είναι μαγικό να εύχεσαι σε τόσο πολύ κόσμο και να δέχεσαι τόσες πολλές ευχές μαζεμένες. 

Δημοσίευση στο "Icon" Κύπρου, τον Δεκέμβριο του 2012. Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του περιοδικού είναι του Γιάννη Μπουρνιά.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΝΑΚΗΣ: ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Περίπου δύο χρόνια ζητάμε- με όλους τους δυνατούς τρόπους- μία μεγάλη συνέντευξη με τον άνθρωπο που κατάφερε να αναδείξει μία καθημερινή αντρική παρέα σε ό,τι πιο περιζήτητο και ενδιαφέρον προβάλλεται τους τελευταίους μήνες στην βραδινή ζώνη της ελληνικής τηλεόρασης, μέσα από την τηλεόραση του ΑΝΤ1, και να ανατρέψει τις μέχρι τότε υπάρχουσες «τηλεοπτικές ισορροπίες». Δεν ήταν εύκολο. Κυρίως, λόγω των πολύ πιεσμένων χρόνων του Αντώνη. Ωστόσο, η δέσμευσή του ότι, αν και σπάνια δίνει πια συνεντεύξεις- ειδικά στα ελληνικά περιοδικά-, επειδή αυτή είναι κάτι που αφορά την Κύπρο και τους Κύπριους φίλους του, θα το κάνει μακροπρόθεσμα, ήταν η επιβεβαίωση αυτών που θα διαβάσετε πιο κάτω αφού, επίσης σπάνια, ο παρουσιαστής και εμπνευστής του «Ράδιο Αρβύλα» είναι- ταυτόχρονα- τόσο γλαφυρός, χειμαρρώδης, καυστικός, λεπτομερής, και με τόσο πηγαίο χιούμορ (εκεί όπου χρειαζόταν) στις απαντήσεις του που μας απέστειλε- και με την υποσημείωση: «Στέλνω τους θερμούς μου χαιρετισμούς». Αντώνη, από καρδιάς ευχαριστούμε.
-Στην εκπομπή, σε βλέπουμε να σατιρίζεις πρόσωπα που υπάρχουν γύρω μας και «απασχολούν», να έχεις αιχμηρό χιούμορ, κάποιες φορές να θυμώνεις, κάποιες άλλες να γελάς με όλα όσα συμβαίνουν. Αυτό είναι και η πραγματικότητά σου, έτσι δηλαδή λειτουργείς κι εσύ στην καθημερινότητά σου; Ή όλο αυτό συμβαίνει επειδή απλά είσαι ένας εξαιρετικά καλός επαγγελματίας;
-Νομίζω πως έτσι είμαι και στην ζωή μου και αυτό δεν ισχύει μόνο για μένα. Όλοι στο Ράδιο Αρβύλα, είναι και στην καθημερινότητά τους όπως τους βλέπετε και στην τηλεόραση.
-Θα έλεγες πως κατά βάση είσαι μοναχικός άνθρωπος- ως προσωπικότητα και ως ιδιοσυγκρασία;
-Δε θα έλεγα ότι είμαι μοναχικός άνθρωπος. Αντιθέτως, θεωρώ τον εαυτό μου κοινωνικό και μου αρέσει η συντροφιά, απλά σίγουρα θα επιλέξω τη μοναξιά από τη λάθος συντροφιά και σίγουρα, κάποιες φορές θα αναζητήσω και την μοναχικότητά μου. 
-Είναι φανερό, μέσα από το Ράδιο Αρβύλα, ότι είσαι ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο- με την ευρύτερη έννοια του όρου- και πως έχεις πολύ ισχυρή άποψη για όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, στην Κύπρο, αλλά και σε όσα γίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο και μας αφορούν. Θα ήθελα καταρχήν τη γνώμη σου ή το συναίσθημά σου για την «μεταβατική» πολιτικά περίοδο που περνά αυτή την περίοδο η Ελλάδα, κάτι που επηρεάζει- έστω και έμμεσα- και την Κύπρο…
-Αυτή η μεταβατική πολιτική περίοδος που περνάει η Ελλάδα, για την ώρα εμένα μου φαντάζει ιδιαίτερα διαδικαστική και όχι ουσιαστική. Θέλω να πω ότι το μόνο πράγμα που είναι μεταβατικό είναι προφανώς η διακυβέρνηση της χώρας σε διαδικαστικό επίπεδο. Η πολιτική αντίληψη και η πολιτική φιλοσοφία που φαίνεται να διέπει ακόμα τους εκπροσώπους του Δημοκρατικού μας Συστήματος, μάλλον παραμένει ίδια. Είναι πάντως πολύ απογοητευτικό όλο αυτό που γίνεται, το ότι δηλαδή και στην Ελλάδα και σε παγκόσμιο δυστυχώς επίπεδο δεν υπάρχουν ηγέτες με όλη τη σημασία της λέξης, με θάρρος, με τόλμη, με νέες ιδέες, με φαντασία. Ίσως ακούγεται ρομαντικό, αλλά θεωρώ ότι η φαντασία είναι ένα απαραίτητο κομμάτι της πολιτικής και δυστυχώς απουσιάζει παγκοσμίως- ηγέτες οι οποίοι θα ανατρέψουν πολλά από τα πράγματα που σήμερα θεωρούμε δεδομένα και είναι 100% λάθος και αυτά τα δεδομένα οδηγούν τους ανθρώπους, τους λαούς και τα κράτη στη δυστυχία και σε όλα αυτά τα απίστευτα προβλήματα, όπως για παράδειγμα το Νομισματικό Σύστημα και το Σύστημα Οικονομίας με όλα τα παρακλάδια του, Χρηματιστήρια κ.λπ. Πρέπει να εμφανιστούν επιτέλους πολιτικοί, οι οποίοι θα ανατρέψουν όλους αυτούς τους «καρκίνους» των κοινωνιών μας. Γιατί μόνο με πολιτική βούληση ανατρέπονται όλα αυτά. Όσο η πολιτική βρίσκεται ένα βήμα κάτω από τις λεγόμενες αγορές, δε θα δούμε κανένα χαΐρι σε κοινωνικό και ανθρώπινο επίπεδο γιατί αυτό που πάντα πρέπει να προηγείται είναι ο άνθρωπος κι η κοινωνία, αλλά δυστυχώς συμβαίνει το αντίθετο. Ειδικά τώρα, για τη συγκεκριμένη μεταβατική Κυβέρνηση που υπάρχει αυτή την περίοδο στην Ελλάδα, υπάρχει μια επιπλέον απογοήτευση. Τα δύο μεγάλα κόμματα προκειμένου να νομιμοποιήσουν την Κυβέρνηση αυτή ως Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, αγκάλιασαν ακροδεξιά στοιχεία από το κόμμα του Λ.Α.Ο.Σ και έτσι φτάσαμε να έχουμε αυτή τη στιγμή Υπουργούς οι οποίοι, στην καλύτερη περίπτωση, εκδήλωναν τις ακροδεξιές απόψεις τους εκφράζοντας απαξίωση για πολλά Δημοκρατικά κατορθώματα- όπως π.χ το Πολυτεχνείο- και στη χειρότερη περίπτωση ήταν ηγέτες της ΕΠΕΝ και κυκλοφορούσαν με λωστάρια στο κέντρο της Αθήνας, ξυλοκοπώντας ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σήμερα Υπουργοί μας, έστω και γι’ αυτό το μικρό μεταβατικό χρονικό διάστημα. Είναι τρομακτικά απογοητευτικό και ιδιαίτερα επικίνδυνο.
-Επειδή έχεις πολύ εμπεριστατωμένη γνώμη για τους Ελλαδίτες πολιτικούς, την οποία εκφράζεις- ακόμη και αιχμηρά κάποιες φορές, αλλά πολύ εύστοχα, μέσα από την τηλεόραση-με βάση την ενημέρωση που έχεις από τις εφημερίδες, από τις ειδήσεις και από το διαδίκτυο, θα ήθελα να μου πεις ποια είναι η δική σου γνώμη για τον Κύπριο πρόεδρο, Δημήτρη Χριστόφια, με βάση και τα τελευταία γεγονότα που έγιναν στο νησί, στη Ναυτική βάση στο Μαρί, αλλά και στη διερευνητική επιτροπή που ακολούθησε, ένα γεγονός που έγινε πρώτη είδηση και στην Ελλάδα…
-Θα ήθελα να αποφύγω να απαντήσω στην ερώτηση αυτή σχετικά με τον Κύπριο Πρόεδρο- πιστέψτε με, σπανίως αποφεύγω να απαντήσω σε ερωτήσεις πολιτικού περιεχομένου, δεν έχω κανένα λόγο, παρά μόνο το ότι θα ήταν επιπόλαια η απάντησή μου-, γιατί δεν τον ζω τον άνθρωπο αυτόν. Ό,τι και να διαβάζεις, όποια ενημέρωση και να έχεις, αν δε βιώνεις καθημερινά κι αν δεν παρακολουθείς από κοντά μια κατάσταση, δεν νομίζω ότι μπορείς να έχεις κάποια εμπεριστατωμένη άποψη. Και τα δεδομένα που έχω, δεν μου επιτρέπουν να εκφράσω μια άποψη για τον Κύπριο Πρόεδρο. Βέβαια, όσον αφορά στα γεγονότα που έγιναν στο νησί, στη Ναυτική Βάση, ό,τι και να πει κανείς δεν μπορεί να εκφράσει το μέγεθος της εγκληματικής μαλακίας (συγχωρήστε με αλλά δεν μπορώ να βρω μια πιο ευγενική έκφραση για το συγκεκριμένο περιστατικό). Εκείνη την εποχή θυμάμαι στο «Ράδιο Αρβύλα» είχαμε πει, με σατιρική βέβαια διάθεση, ότι αυτό το τραγικό γεγονός είναι η πιο ισχυρή απόδειξη του ότι η Κύπρος είναι Ελληνική, γιατί μόνο στην Ελλάδα μπορεί να γίνονται τέτοια απίστευτα γεγονότα. 
-Στις εκλογές του Φεβρουαρίου στην Ελλάδα- αν τελικά γίνουν τότε- εσύ τι προτίθεσαι να ψηφίσεις; Ή θα τηρήσεις αποχή;
-Θα ψηφίσω στις εκλογές του Φεβρουαρίου. Δε θα σας πω τι, αλλά θα ψηφίσω και σε καμία περίπτωση δε θα απέχω από τις εκλογές.
-Είσαι περισσότερο απογοητευμένος από την πολιτική και τους πολιτικούς ή γενικότερα από την κοινωνία, τους πολίτες και τις επιλογές που έχουν κάνει;
-Έχω πει αρκετές φορές και στο «Ράδιο Αρβύλα» και σε κάποιες άλλες συνεντεύξεις ότι από τους πολιτικούς κι από την πολιτική εννοείται ότι είμαι απίστευτα απογοητευμένος και εννοείται ότι οι πολιτικοί έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για όλα αυτά που ζούμε. Αλλά, από την άλλη, είμαι απογοητευμένος και από εμάς τους πολίτες -από όλους μας- και όπως είχα πει, θεωρώ πάρα πολύ χρήσιμο αν θέλουμε πραγματικά να πάμε μπροστά, όσο δυνατά αγανακτούμε με τους πολιτικούς μας, άλλο τόσο να αγανακτήσουμε και με τους εαυτούς μας, γιατί  νομίζω πως μόνο έτσι θα αλλάξουν τα πράγματα. Είμαι φανατικός υποστηρικτής του «αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου, πρέπει πρώτα να αλλάξεις τον εαυτό σου». 
-Εσύ έζησες ποτέ στη ζωή σου πολύ φτωχικά;
-Πολύ φτωχικά, όχι δεν έζησα ποτέ τη ζωή μου, ούτε πολύ πλούσια επίσης. Μεγάλωσα σε μία οικογένεια που είχα πάντα όλα αυτά που είχα ανάγκη και μερικές φορές αυτά που ήθελα, και νομίζω ότι αυτή είναι μια πολύ ισορροπημένη συνθήκη για να μεγαλώσει ένα παιδί. 
-Δώσε μου μία πολύ έντονη εικόνα που σου έρχεται τώρα στο μυαλό από τα παιδικά σου χρόνια….Μπορεί να είναι κάτι ευχάριστο ή κάτι πολύ δυσάρεστο…
-Δε θα δώσω μια συγκεκριμένη εικόνα. Έχω μια γενική εικόνα από τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι, με όλες τις λεπτομέρειες, πολλές στιγμές από τα παιδικά μου χρόνια, αλλά η γενικότερη εικόνα που έχω είναι μια εικόνα ευτυχίας και ανεμελιάς. Μια εικόνα, η οποία οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στις διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε και στο μεγαλύτερο βαθμό βέβαια στους γονείς μου, τους οποίους και ευχαριστώ πολύ γι αυτό. 
-Λένε πως «πατρίδα μας είναι η παιδική μας ηλικία». Εσύ πως ήσουν ως παιδί; Κοινωνικό; Μοναχικό; «Επαναστάτης»; Υπάκουος; Ζωηρός;
-Ως παιδί ήμουν σίγουρα κοινωνικός. Υπερκοινωνικός θα έλεγα, σίγουρα ζωηρός, πολύ ζωηρός, πολύ δραστήριος. Επαναστάτης… δεν ξέρω ακριβώς πως το εννοείτε αλλά σίγουρα δεν ήμουν υπάκουος. Αλλά δεν αντιδρούσα μόνο και μόνο για να αντιδράσω, αντιδρούσα μόνο όταν πραγματικά διαφωνούσα με αυτό που προσπαθούσαν να μου επιβάλουν.  
-Έχεις κάνει πράγματα στη ζωή σου για τα οποία να ντρέπεσαι ή να μετανιώνεις;
-Όχι δεν έχω κάνει τίποτα τόσο σημαντικό για το οποίο να ντρέπομαι ή να μετανιώνω.
-Ζητάς εύκολα συγνώμη όταν διαπιστώνεις ότι έχεις κάνει λάθος; Η τελευταία φορά πότε ήταν;
-Αν διαπιστώσω ότι έχω κάνει λάθος, πιστεύω πως ναι ζητάω απευθείας συγνώμη. Η τελευταία φορά ήταν σε μία προσωπική μου φιλική σχέση. 
-Καταφέρνεις όλα αυτά τα χρόνια να κρατάς μία πολύ καλή ισορροπία σε σχέση με όλο αυτό που «απαιτεί» η δημοσιότητα από τους ανθρώπους που εκτίθενται στην τηλεόραση και με αυτό που εσύ πραγματικά θέλεις. Ωστόσο, πώς αντιδράς με εξώφυλλα περιοδικών που σε χαρακτηρίζουν ως «τον πιο sexy άντρα της Ελλάδας» (περιοδικό People- 2010) ή ως έναν «από τους πιο περιζήτητους εργένηδες στην Ελλάδα» με φωτογραφίες σου, για παράδειγμα, από τις καλοκαιρινές σου διακοπές παίζοντας ρακέτες;
-Μέσα σε όλο αυτό το παιχνίδι, πακέτο (δεν ξέρω κι εγώ πώς να το χαρακτηρίσω) της δουλειάς μου, υπάρχουν και πολλά πράγματα που γίνονται και αφορούν εμένα αλλά γίνονται χωρίς εμένα. Αυτά που περιγράφετε είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν μπορώ να πω ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος δεν κολακεύεται όταν του κάνουν και κάποια κομπλιμέντα ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο στόχος μου αυτός, δεν είναι το ενδιαφέρον μου και με τις πράξεις μου αισθάνομαι ότι δε συμμετέχω και καθόλου σε όλο αυτό. Από ‘κει και πέρα δεν είμαι διατεθειμένος, το καλοκαίρι για παράδειγμα, να κρύβομαι και να μην το χαίρομαι όπως θέλω- δεν το έκανα ποτέ και δε νομίζω ότι έχω σκοπό να το κάνω ποτέ. Οπότε, όλο αυτό, δε με κάνει να αντιδρώ και ιδιαίτερα, ούτε θετικά ούτε αρνητικά θα έλεγα, απλά ξέρω ότι υπάρχει όλο αυτό και μέχρι εκεί. 
-Υπάρχουν στιγμές που να σε ενοχλεί τόσο πολύ η δημοσιότητα που θα προτιμούσες να μην σε ήξερε κανείς, ώστε να κάνεις αυτό που πραγματικά επιθυμείς χωρίς το φόβο ενός αδιάκριτου φωτογραφικού κλικ;
-Εμένα με βοηθάει πολύ το γεγονός ότι ζω στη Θεσσαλονίκη και δεν έχω μεταφέρει την προσωπική μου ζωή στην Αθήνα και έτσι αυτά τα φωτογραφικά «κλίκ» τα οποία περιγράφετε, εδώ είναι εκ των πραγμάτων πολύ λιγότερα. Αλλά νομίζω ότι όλα αυτά βολεύονται και ακόμα κυριότερα νομίζω ότι δεν έχει κανένα ιδιαίτερο νόημα να γκρινιάζεις για πράγματα τα οποία είναι συνέπειες των επιλογών σου.
-Όλο αυτό όμως δεν εγκλωβίζει και την προσωπική σου ζωή;
-Όχι, δε νιώθω ότι εγκλωβίζει ιδιαίτερα την προσωπική μου ζωή όλο αυτό. Όπως είπα και πριν, όλα είναι θέματα επιλογών. Μπορείς να τα διαχειριστείς, αν πραγματικά θέλεις να τα διαχειριστείς. Εξάλλου, μην τρελαθούμε κιόλας, στην Ελλάδα είμαστε. 
-Θα ήθελα να μου προσδιορίσεις τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου άντρα, έτσι όπως εσύ τον αντιλαμβάνεσαι…
-Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ, ούτε νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω με λεπτομέρεια στην ερώτηση αυτή. Αυτό που γενικά θα πω, είναι ότι τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου άντρα ή καλύτερα τα χαρακτηριστικά ενός άντρα, είναι πάντα διαχρονικά. Είναι διαχρονικές οι αξίες που χαρακτηρίζουν έναν άντρα, από όποια εποχή και αν προέρχεται.
-Με ποια πράγματα γελάς συνήθως;
-Σε αυτή την ερώτηση μου είναι πολύ δύσκολο να σας απαντήσω γιατί γελάω τόσο πολύ και τόσο συχνά, μην ξεχνάτε τι δουλειά κάνουμε, μην ξεχνάτε ποια είναι η παρέα μου, οι συνεργάτες μου, οπότε γελάμε πολύ, στις εκπομπές μας στον αέρα, στο ραδιόφωνο, μεταξύ μας. Δεν μπορώ να απαντήσω με κάτι συγκεκριμένο.
-Υπάρχουν βράδια που θα προτιμούσες να μην έχεις εκπομπή, αλλά να προτιμούσες, στις 11 το βράδυ, να ήσουν κάπου άλλού και να κάνεις κάτι άλλο που να σε ευχαριστούσε περισσότερο;
-Το «Ράδιο Αρβύλα» το λατρεύω, πραγματικά το λατρεύω, είναι μια πολύ αληθινή εκπομπή που με εκφράζει σε πολλά επίπεδα, αλλά αν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό του που με ενοχλεί κάποιες φορές, είναι αυτό ακριβώς που αναφέρετε στην ερώτησή σας, ότι η εκπομπή βγαίνει στις 11 η ώρα το βράδυ και μάλιστα ζωντανά. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να είσαι στις επάλξεις μέχρι αργά το βράδυ και όχι μόνο αυτό, πρέπει να έχεις την περισσότερη ενέργεια και το περισσότερο κέφι σου από τις 23:00 μέχρι τις 00:30 περίπου. Αυτό είναι ένα μικρό πρόβλημα στην καθημερινότητά μας μερικές φορές και υπήρχαν όντως πολλά βράδια που θα προτιμούσα να πήγαινα σπίτι μου και να έβλεπα «Ράδιο Αρβύλα», παρά να πήγαινα στο στούντιο και να έκανα το «Ράδιο Αρβύλα».
-Αν το βράδυ της Δευτέρας δεν είχες εκπομπή, τι άλλο θα ήθελες να κάνεις εκείνη την ώρα;
-Αν δεν είχα εκπομπή ένα βράδυ, αυτό που θα ήθελα να κάνω, γιατί είναι και αυτό που μου λείπει περισσότερο, είναι να κάτσω σπίτι με φίλους για ωραία κουβέντα, ταινία…Κάτι τέτοιο, απλό.
-Να υποθέσω ότι, με τόσο έντονη επαγγελματική δραστηριότητα (τηλεόραση, ραδιόφωνο, επιχείρηση), έχεις καταφέρει να γίνεις και αρκετά πλούσιος οικονομικά;
-Τα τελευταία 20 περίπου χρόνια που εργάζομαι εντατικά στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και σε κάποιες επιχειρήσεις, ναι, είναι αλήθεια ότι έχω κάνει χρήματα. 
-Ποτέ δεν σε αφορούσαν «τα λεφτά», η «επαγγελματική καταξίωση», η «φήμη», όλα αυτά δηλαδή που θέτουν κάποιοι άντρες σε προτεραιότητα της ζωής τους για να αισθανθούν πραγματικά επιτυχημένοι και ευτυχισμένοι;
-Κοιτάξτε να δείτε, γνωρίζω εκ των προτέρων ότι πολλοί θα αντιμετωπίσουν καχύποπτα αυτήν την απάντηση μου, ίσως και δικαιολογημένα, αλλά δεν με πολυενδιαφέρει γιατί αυτή είναι η αλήθεια μου. Και η αλήθεια είναι ότι από τότε που ξεκίνησα αυτήν την υπόθεση και ήμουν πειρατής στο ραδιόφωνο έως και σήμερα, είχα και συνεχίζω να έχω, τόση μεγάλη αγάπη και πάθος για αυτά- κυρίως για το ραδιόφωνο αλλά και για την τηλεόραση στη συνέχεια-, τόσο μεγάλο πάθος λοιπόν που το χρήμα δεν ήταν ποτέ ο αυτοσκοπός μου, ήταν μια συνέπεια, ευχάριστη αν θέλετε, όλων αυτών που κάνω. Ο στόχος μου ήταν να κάνω τα πράγματα που αγαπάω, όσο καλύτερα γίνεται- κυρίως αυτό με ενδιέφερε. Εξάλλου, από ένα σημείο και μετά, υπήρχαν πολλοί τρόποι για εύκολο χρήμα τους οποίους ποτέ δεν ακολούθησα. Η επαγγελματική καταξίωση, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, είναι να νιώθω ότι κάνω καλά, έντιμα και με αξιοπρέπεια αυτό που κάνω, μια καταξίωση δηλαδή κυρίως προς τον εαυτό σου. Η φήμη που προκύπτει από τα πράγματα με τα οποία αποφάσισα να ασχοληθώ, θα ήμουν ψεύτης αν σας έλεγα ότι δε με ενδιέφερε καθόλου. Αλλά, η αλήθεια είναι ότι με ενδιέφερε λιγότερο από το πάθος και την αγάπη μου για τα αντικείμενα αυτά και, ειδικά με την πορεία των χρόνων, η ένταση του ενδιαφέροντος αυτού μειώθηκε ακόμα περισσότερο.
-Τι είναι, λοιπόν, για σένα ευτυχία; Πως την προσδιορίζεις- είτε με λέξεις, είτε ως εικόνα; Τι σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο, Αντώνη;
-Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση… Τι είναι για μένα ευτυχία και τι με κάνει πραγματικά ευτυχισμένο… Θα αποπειραθώ να την απαντήσω με τον κίνδυνο να αναιρέσω την ίδια μου την απάντηση, είτε μετά από μερικά λεπτά, είτε μετά από χρόνια. Νομίζω ότι προσωπικά, ευτυχισμένο με κάνουν οι καλοί φίλοι, η καλή παρέα, η μουσική, η επαφή με την φύση, η ενασχόληση με τις τέχνες γενικότερα… Πάνω κάτω αυτά στην παρούσα φάση.
-Το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής σου είναι η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, η σύντροφός σου;
-Αυτήν την περίοδο το πιο σημαντικό κομμάτι στη ζωή μου είναι φυσικά η οικογένειά μου και οι φίλοι μου. 
-Έχεις κάνει ποτέ κακό στον εαυτό σου;
-Όχι δεν έχω κάνει ποτέ κακό στον εαυτό μου- όσο μπορώ να θυμηθώ. Εκτός από το ότι επέτρεψα στο Στάθη Παναγιωτόπουλο να λέει τα ανέκδοτα του στο «Ράδιο Αρβύλα», κατά τ’ άλλα δεν έχω κάνει κάποιο άλλο κακό στον εαυτό μου.
-Κλαις εύκολα; Με τι;
-Θα μπορούσα να πω πως ναι. Και τα πράγματα που με συγκινούν είναι η μουσική, οι ανθρώπινες ιστορίες, ο ανθρώπινος πόνος, η μαγεία της φύσης, το ανθρώπινο θάρρος και οι τέχνες.
-Συγνώμη κιόλας, αλλά γιατί φλερτάρεις δημόσια τον Κωστάκη, μέσα από την εκπομπή; Γιατί δεν προστατεύεις την προσωπική σου ζωή;
-Θα σας εξηγήσω… Ενώ είμαι ένας άνθρωπος που γενικότερα σέβομαι την προσωπική μου ζωή, όταν το πάθος είναι τόσο έντονο, όταν ο πειρασμός- στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Κωστάκης-, είναι τόσο ισχυρός, ακόμα και άνθρωποι σαν εμένα, χάνουν όλες τους τις αντιστάσεις και πέφτουν στο επίπεδο να φλερτάρουν δημοσίως και τηλεοπτικά έναν άνθρωπο. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην μου μιλάτε όμως για αυτό το θέμα, γιατί με πλήγωσε πάρα πολύ και ακόμα μαζεύω τα κομμάτια μου από αυτόν τον χωρισμό.
-Να υποθέσω, αν κρίνω από τις γενικότερες απόψεις σου, ότι συμφωνείς με το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων και την υιοθεσία παιδιών από gay ζευγάρια;
-Συμφωνώ σίγουρα με το σύμφωνο συμβίωσης, με το γάμο των ομοφυλοφίλων- όπως θέλετε πείτε το- και πιστεύω ότι πρέπει να έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τους ετεροφυλόφιλους σε ότι αφορά το θέμα γάμος. Όσον αφορά την υιοθεσία παιδιών, εκεί είμαι πιο προβληματισμένος, αν και κλίνω περισσότερο προς το ναι, αλλά σίγουρα με μεγαλύτερο προβληματισμό και προϋποθέσεις.  
-Ποια είναι η άποψη σου για τη θρησκεία;
-Τις θρησκείες δεν τις χωνεύω και πολύ- ειδικά τις μεγάλες, κυρίαρχες θρησκείες. Θεωρώ ότι είναι η πιο χυδαία μορφή εξουσίας και αυτό γιατί εκμεταλλεύονται την ιερή ανάγκη του ανθρώπου για ένα πνευματικό και ψυχικό καταφύγιο. Τις θεωρώ υπαίτιες για πολλά δεινά που καταδυναστεύουν τους ανθρώπους και για ένα τεράστιο κομμάτι της καθημερινής δυστυχίας των κοινωνιών, ακόμα και ψυχολογικών προβλημάτων αν θέλετε, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι διαφωνώ με το βαθύτερο νόημα κάθε θρησκείας που είναι η αγάπη. Απλά πιστεύω ότι σχεδόν καμία- επαναλαμβάνω, από τις κυρίαρχες θρησκείες-, ουσιαστικά δεν εκπροσωπεί αυτό: δεν εκπροσωπεί, δηλαδή, την αγάπη.
-Δεν κάνεις ποτέ το σταυρό σου σε δύσκολες στιγμές;
-Εννοείται ότι κάνω τον σταυρό μου. Μην ξεχνάτε ότι η κοινωνική εκπαίδευση και ο τρόπος με τον οποίο έχουμε μεγαλώσει, είναι μια από τις πιο ισχυρές δυνάμεις επάνω μας.
-Καπνίζεις καθόλου;
-Ελάχιστα.
-Πίνεις;
-Κανονικά.
-Πως θα ξεκουραστείς και θα αποσυμπιεστείς σήμερα το βράδυ, μετά από τόση δουλειά; 
-Το βράδυ μου σήμερα θα τελειώσει περίπου στη 1 η ώρα, όταν θα έχουμε φύγει από το στούντιο του «Ράδιο Αρβύλα» και θα πηγαίνω προς το σπίτι και αυτό που θα επιλέξω να κάνω είναι να δω μια ταινία- όσο καλύτερη γίνεται.

Δημοσίευση στο "Icon" Κύπρου, τον Δεκέμβριο του 2011.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ: "ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΩ"

«Δεν πιστεύω ότι οι άντρες είναι πιο αθώοι από τις γυναίκες. Ένα μεγαλύτερο μερίδιο αθωότητας το έχουμε εμείς οι γυναίκες- ίσως γιατί εμπιστευόμαστε πιο εύκολα και είμαστε πιο δοτικές. Απ την άλλη βέβαια, εμείς οι γυναίκες μπορούμε πιο εύκολα να αντιληφθούμε πράγματα, λόγω του ενστίκτου που μας χαρακτηρίζει. Εγώ πάντως, μέχρι τώρα, δεν χρειάστηκε να μπω στη διαδικασία του να χρησιμοποιήσω τη “γυναικεία πονηριά μου” για να ξεγελάσω κάποιον άντρα. Μην σου πω ότι μ αυτά τα θέματα είμαι τελείως χαζή και ηλίθια, γιατί δεν μπορώ να πω ψέματα ή να προσποιηθώ κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά έχω μέσα στο μυαλό μου».

«Δεν ξέρω αν με έχουν απατήσει ποτέ. Ή τουλάχιστον δεν μου έχει συμβεί ποτέ και να το μάθω. Από εκεί και πέρα, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρη…».

«Μετά τη Eurovision, με φλερτάρουν πιο δύσκολα οι άντρες. Ίσως να νομίζουν ότι, αν με φλερτάρουν, θα τους ρίξω χυλόπιτα, ότι δεν θα έχουν ανταπόκριση. Ενώ παλιά, με φλέρταραν πιο εύκολα. Γενικά πάντως, δεν ανταποδίδω εύκολα το φλερτ. Ειδικά όταν δεν θέλω. Μου λένε μάλιστα ότι έχω την ικανότητα να το κόβω αμέσως: Με το ύφος μου και χωρίς καν να γίνομαι κακιά ή αγενής. Επίσης, δεν μου έχει τύχει ποτέ να φλερτάρω εγώ πρώτη. Είμαι πουριτανή σ αυτά: Θέλω ο άντρας να κάνει πάντα την πρώτη κίνηση και αυτός να είναι ο κυνηγός, όχι εγώ».

«Για να υπάρχει “σχέση” πρέπει να συμμετέχουν και οι δύο σ αυτήν, αλλιώς δεν υφίσταται σχέση και τότε θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να χωρίσουν. Το δικό μου κριτήριο για να ονομάσω αυτό που βιώνω “σχέση” είναι η επικοινωνία».

«Αυτό που ξενερώνει στους άντρες είναι η αδιαφορία: Το να μην με ρωτάει πως κύλησε η μέρα μου, να μην ενδιαφέρεται για μένα, να μην κοιτάει ίσως κάποιες αλλαγές που έχω κάνει στην εμφάνιση μου και να μην τις προσέχει, να μην μου κάνει εκπλήξεις και να μην νιώθω ότι με διεκδικεί καθημερινά. Αυτά δείχνουν ότι το τέλος του έρωτα πλησιάζει».

«Δεν ζηλεύω στις σχέσεις μου. Ίσως γιατί δεν μου αρέσει ούτε εμένα να με ζηλεύουν. Γενικά, δεν μου αρέσει η πίεση, ο έλεγχος, τα “που ήσουν;”, “με ποιον μίλησες;”, “τι έκανες;”, “γιατί άργησες;”. Όλα αυτά με πνίγουν».

«Στις σχέσεις μου πηγαίνω με το feeling. Κι ας διακινδυνεύσω».

«Μου αρέσουν οι μελαχρινοί άντρες, αυτούς θεωρώ sexy. Όχι οι πολύ γυμνασμένοι και “φουσκωτοί”, αλλά εκείνοι που έχουν ένα ωραίο fit αθλητικό κορμί. Πάντως, το καλύτερο αφροδισιακό για μια γυναίκα δεν είναι τόσο η εξωτερική εμφάνιση όσο η προσωπικότητα και ο αυθορμητισμός που διαθέτει ένας άντρας. Ένα κοφτερό μυαλό μπορεί να διαλύσει κάθε “ατέλεια” στην εξωτερική εμφάνιση».

«Είμαι 23 χρόνων, δεν έχω ζήσει ακόμη πολλά πράγματα στον ερωτικό τομέα, δεν έχω μπει μέχρι στιγμής σε μία μεγάλη σχέση, να τη ζήσω, να βιώσω καταστάσεις όμορφες ή άσχημες, που να μπορώ να μιλάω μετά γι αυτές. Ωστόσο, θα ήθελα πολύ να μπω κι εγώ σε μία τέτοια μεγάλη- και ίσως σημαδιακή- για τη ζωή μου σχέση, γιατί πιστεύω ότι αυτό θα είναι κάτι που θα μου αφήσει πολλά και θα με ολοκληρώσει- μέσα από την εμπειρία- ως προσωπικότητα, ως άνθρωπο».

«Είναι σημαντικό για μία γυναίκα να νιώθει ασφάλεια με κάποιον άντρα και να υπάρχει κατανόηση. Αυτά είναι δύο πολύ σημαντικά στοιχεία στην επιλογή του συντρόφου που θα ήθελα να βρεθεί δίπλα μου».

«Θεωρώ πιο κολακευτικό αν μου πει ο σύντροφός μου “μου αρέσει η τάδε”, παρά “μου αρέσει ο Παναγιώτης και γι αυτό θέλω να χωρίσουμε”. Τότε μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να ανησυχώ για μένα».

«Έχω στεναχωρεθεί για κάποιον άντρα, αλλά δεν έπεσα και στα πατώματα. Τουλάχιστον μέχρι τώρα, στην ηλικία που βρίσκομαι, κάτι τέτοιο δεν το χω ζήσει».

«Το σενάριο “γάμος”, “παιδιά”, “οικογένεια”, είναι πολύ απομακρυσμένο αυτή τη στιγμή από τη ζωή μου. Γι αυτό το θέμα θα ξαναμιλήσουμε σε 10 χρόνια. Αυτή τη στιγμή “χτίζω” στην καριέρα μου».

«Οι φίλες μου, ιδιαίτερα οι παιδικές, από τότε που πήγαινα σχολείο στο Φρέναρος, είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Και σίγουρα σημαντικότερο από το ερωτικό κομμάτι. Οι φίλες μου είναι οι άνθρωποι που θα στραφώ αν μου συμβεί κάτι, εκείνες στις οποίες θα ακουμπήσω και θα νιώσω καλά στην άσχημη στιγμή. Και αυτό που σου λέω είναι τσεκαρισμένο».

«Αυτή τη στιγμή προτεραιότητα στη ζωή μου έχει η καριέρα μου. Είμαι πάρα πολύ αφοσιωμένη σ αυτό το κομμάτι και αγωνίζομαι πολύ σκληρά για να τα καταφέρω. Δεν έχω καθόλου ελεύθερο χρόνο- ούτε καν για την προσωπική μου ζωή. Έχω περάσει πια το στάδιο της αναγνωρισιμότητας, της πρώτης επιτυχίας, και αυτό που με ενδιαφέρει πλέον είναι η διάρκεια. Στόχος μου είναι να δημιουργήσω πράγματα σε αυτό που μου δίνει αναπνοή και λόγο ύπαρξης. Και αυτό είναι το τραγούδι και η μουσική».

«Θα ξαναπήγαινα στη Eurovision. Γιατί σε σκληραγωγεί, σε κάνει πιο πειθαρχημένο ως καλλιτέχνη, σε βάζει σε μία πορεία, σε ένα δρόμο, είναι ένα πολύ καλό κομμάτι κάθε επαγγελματία στο τραγούδι. Είναι μία απίστευτη εμπειρία, φτάνει να έχεις θέληση. Αν δεν έχεις θέληση για τη Eurovision, φτάνεις στο σημείο που κάποια στιγμή εξαντλείσαι».

«Κάνω αυτό που μου αρέσει, εμφανίζομαι όπως με εκφράζει και δεν πουλάω μία “sexy εικόνα” επειδή ίσως αυτό “πρέπει να γίνει”. Είναι κάτι που τυχαίνει κάποιες φορές, χωρίς όμως εγώ να το επιδιώκω και να το κάνω επί τούτου. Στην καθημερινότητά μου είμαι απλή- η σκηνή και φωτογραφικός φακός είναι που με μεταμορφώνουν. Γενικά, δεν μου αρέσει να προκαλώ».

«Εγώ δεν μπορώ να πω ότι αισθάνομαι sexy. Είμαι γυναίκα και, όπως κάθε γυναίκα, έχω κι εγώ τις ανασφάλειές μου. Παρόλα αυτά δεν θα άλλαζα κάτι στην εμφάνισή μου, με δέχομαι όπως είμαι: Με τα ελαττώματά μου, με τις τυχόν ατέλειές μου. Άλλωστε, κανείς δεν είναι τέλειος».  

«Το πιο ωραίο κομπλιμέντο που μπορεί να μου κάνει κάποιος είναι να μου πει ότι είμαι τσαμπουκάς και πεισματάρα. Γιατί αυτά τα δύο στοιχεία θεωρώ ότι είναι μεγάλα προσόντα για έναν χαρακτήρα. Θέλω να πιστεύω ότι τα έχω αυτά τα δύο χαρακτηριστικά, αλλά δυστυχώς είμαι και πολύ τεμπέλα. Όταν βέβαια γκαζώσω και βάλω ένα στόχο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον φέρω εις πέρας με επιτυχία».

Δημοσίευση στο περιοδικό "Icon" τον Αύγουστο του 2012. 

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ: ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ SEX

-Από πού αντλείτε τις γνώσεις σας, τα μυστικά tips που περιγράφετε στα κείμενά σας, όλα όσα γνωρίζετε γύρω από το sex;

-Aπό τους ερευνητές του σεξ-δαπανούνται τεράστια ποσά αυτή την στιγμή από τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες πάνω τους-, από τους σεξολόγους που θαυμάζω, από  συνάδελφούς μου sex editors από άλλες χώρες-παρακολουθώ καθημερινά τις απόψεις τους στα site τους και ανταλλάσσουμε με email έρευνες-, από βιβλία βιολογίας, ψυχολογίας και εγχειρίδια σεξ. Εννοείται ότι όλα αυτά διασταυρώνονται με πλάγιες πηγές, όπως ιερόδουλες και ζιγκολό- κάθε sex editor έχει παράξενη ατζέντα...

-Κάποιοι σας ταυτίζουν με την Carrie Bradshaw. Συμφωνείτε ότι είστε η ελληνική της εκδοχή;

-Και να σκεφτείς ότι βρίσκω τρομερά ξενέρωτη την Carrie (γελάει). Δυστυχώς στην Ελλάδα έπρεπε να βγει το «Sex 'n The City» για να αποδεχτούν την δουλειά μου. Πριν προβληθεί η σειρά, με έβλεπαν κάτι σαν ηδονίστρια, όχι δημοσιογράφο που γράφει για σεξ (γελάει). Πού να κάθομαι να εξηγώ όμως ένα ολόκληρο επάγγελμα... Και προβάλλεται το «Sex 'n The City» στην Ελλάδα λοιπόν, και ξαφνικά από εκεί που με έβλεπαν καχύποπτα μου βγάζουν το καπέλο, «α, η Ελληνίδα Carrie Bradshaw!». Aλλά και πάλι δεν είχαν καταλάβει. Εμένα δεν με πλήρωνε η Vogue με την λέξη για να έχω μια στήλη, όπου να γράφω τί περνάμε με τους άντρες εγώ και οι φίλες μου. Το να είσαι sex editor στην πραγματικότητα έχει απίστευτο διάβασμα και έρευνα. Είναι από τα πιο δύσκολα ρεπορτάζ- πρέπει πραγματικά να παίζεις στα δάχτυλα την εξελικτική βιολογία και την εξελικτική ψυχολογία. Κι όταν μιλάμε για συμβουλευτική- γιατί εγώ από τα άρθρα πέρασα στην συμβουλευτική, ζητώντας από γνωστή αμερικάνα sex editor να με εκπαιδεύσει-, μιλάμε για μια  δουλειά που δεν γίνεται να την κάνεις χωρίς κατάρτιση, απλά από εμπειρίες.

-Ορισμένοι πάντως πιστεύουν ότι το sex είναι κάτι που ούτε μπορεί να το διδαχθεί κάποιος αλλά ούτε και αντικείμενο κάποιας ιδιαίτερης πρακτικής βελτίωσης, «ή το 'χεις ή δεν το 'χεις» λένε. Συμφωνείτε;

-Απόλυτα! Οι περισσότεροι αναγνώστες μου ήταν άνθρωποι που «το 'χαν», δεν απευθυνόμουν σε ανθρώπους με σεξουαλικά προβλήματα, αλλά σε ανθρώπους που είχαν τέλεια σεξουαλική ζωή και μου ζητούσαν κόλπα, tips, για να την απογειώσουν. Εκεί μπορεί να σε βοηθήσει η sex editor, στην πρακτική βελτίωση, να σου δώσει τεχνικές για να βρίσκεις το σημείο G, το e, το squirting, κρυφές ερωτογενείς ζώνες, ή συνδυασμούς χτυπημάτων για μεγαλύτερη ηδονή. Αν όμως δεν «το' χεις», όλα αυτά σου είναι προφανώς άχρηστα.

-Με βάση τη μελέτη σας τι διαφορές βρίσκετε ανάμεσα στους Έλληνες και Κύπριους εραστές;

-Δεν έχω κάνει ποτέ μελέτη για τους Κύπριους εραστές, γιατί δεν είχα στήλη σεξ ποτέ σε κυπριακά media. Ωστόσο γνωρίζω από αναγνώστριές μου (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι επίσημη έρευνα, σε μεγάλο δείγμα, απλά, σποραδικές απόψεις αναγνωστριών μου που μου μετέφεραν σας λέω) ότι οι βασικές διαφορές μεταξύ Ελλήνων και Κύπριων είναι οι εξής: Oι Κύπριοι είναι πιο τρυφεροί, οι Κύπριοι είναι πιο αγνά παιδιά από τους Έλληνες, μπαίνουν πιο εύκολα σε σχέση από τους Έλληνες, σέβονται περισσότερο τη γυναίκα από τους Έλληνες, δεν είναι από εδώ κι από εκεί όπως οι Έλληνες, είναι πιο συναισθηματικοί άντρες από τους Έλληνες. Κι έχουν ακόμη αξίες. Μετά τον γάμο όμως, απατούν πολύ. Επίσης, οι Έλληνες είναι πιο kinky από τους Κύπριους. Άρα οι Κύπριοι πρέπει να μάθουν να μιλάνε περισσότερο και πιο βρώμικα στο σεξ! (Ρητή παράκληση αναγνωστριών καθότι οι γυναίκες ξέρετε ότι είναι ακουστικοί τύποι).

-Αλήθεια, ποια πιστεύετε ότι είναι η πιο «δύσκολη» περίπτωση από τους 6 τύπους γυναικών που εσείς περιγράφετε στο βιβλίο σας «69 μαθήματα sex» (killing me softly, η ερωμένη της ντροπής, η πρώην και το σεξ-déjà vu, κωδικός black widow, τριάντα καρατίων, κάντο όπως ο Ashton), για να «κατακτήσει» ένας άντρας;

-Η black widow. Είναι η νέα famme fatale και αν και δεν είναι δύσκολο στις μέρες μας να την έχεις στο κρεβάτι σου- αντίθετα, είναι σούπερ σεξουαλική και μπορεί να κάνει από λεσβιακό μέχρι ομαδικό- δεν  μπορείς με τίποτα να κατακτήσεις την ψυχή της. Απίστευτα ναρκισσιστικό πλάσμα, γεννημένο για την ίντριγκα. Θα σου ξεριζώσει την καρδιά και θα την φάει μέτρια ψημένη. Οι  περισσότεροι εμμονικοί πελάτες μου στο Dr. Love (909 900 0740), την τηλεφωνική  συμβουλευτική μου υπηρεσία, από έρωτα για μια black widow κατέληξαν έτσι, κατεστραμμένοι ψυχολογικά, οικονομικά –και, επιπλέον, ανισόρροποι.

-Υπάρχουν όντως «εύκολες» και «δύσκολες» γυναίκες στο sex;

-Σίγουρα υπάρχει το παραδοσιακό πρότυπο, που θα παιδέψει τον άντρα, ειδικά όταν τον θέλει πολύ- να το παίρνετε σαν φιλοφρόνηση, όχι σαν απόρριψη όταν αυτή η κατηγορία δεν κοιμάται μαζί σας αμέσως. Και υπάρχει και το εξελιγμένο πρότυπο, η απελευθερωμένη, που έχει το σεξ σαν σπορ. Αλλά δεν είναι απόλυτα τα όρια. Μπορεί μια γυναίκα να είναι «δύσκολη» με τους άλλους, και μαζί σου να κοιμηθεί από το πρώτο βράδυ και να κάνει μαζί σου τα πάντα στο κρεβάτι, απλά γιατί σε θέλει πολύ.

-Η θεωρία ότι «ο άντρας είναι ένας κυνηγός που, αφού κατακτήσει το «θήραμά» του, θέλει να πάει αμέσως στο επόμενο», σας βρίσκει σύμφωνη;

-Έτσι είναι γενικά, γι΄αυτό ποτέ ένας άντρας δεν πρέπει να νιώσει ότι του παραδόθηκες απόλυτα. Και γι΄ αυτό οι γυναίκες αναγκαζόμαστε να ρίχνουμε μικρές χυλόπιτες πού και πού μέσα στην ίδια την σχέση (γελάει). Για να τον κρατάμε focus σε εμάς...

-Γιατί οι άντρες είμαστε στην πλειοψηφία μας άπιστοι; Και γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις γυναίκες; Είναι πράγματι πιο συναισθηματικές;

-Οι γυναίκες είναι σε άμεση επαφή με το συναίσθημά τους- το βλέπω κι από τους πελάτες μου: Οι γυναίκες μπορούν ανά πάσα στιγμή να μου πουν ακριβώς πώς νιώθουν, ενώ οι άντρες δυσκολεύονται να περιγράψουν τα συναισθήματά τους. Πιστεύω ότι έχει να κάνει με τον τρόπο που μεγαλώνουν σήμερα τα δυο φύλα. Επίσης, κοινωνικά είναι πιο αποδεκτή η αντρική απιστία, για να μην πω ότι επιβάλλεται- ένας άντρας σήμερα πρέπει να αποδείξει ότι είναι καλός player. Αλλά μην ξεχνάμε ότι στις μητριαρχικές κοινωνίες η γυναίκα ήταν το πολυγαμικό ον, εκείνη που είχε πολλούς εραστές και μάλιστα έμενε έγκυος σε ομαδικό σεξ. 

-Η σχέση «σκοτώνει», μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, το sex;

-Δεν είναι κρίμα; H έλξη βασίζεται στο μυστήριο, το άγνωστο και τα παιχνίδια δύναμης. Για να μπεις σε σχέση όμως, πρέπει να συνθηκολογήσεις, να βάλεις τα παιχνίδια στην άκρη. Γι΄αυτό συμβούλευα πάντα τους αναγνώστες μου, αν θέλουν να διατηρήσουν την έλξη στην σχέση τους, να κρατάνε το μυστήριο, να μην τους βλέπει ο άλλος ποτέ απεριποίητους μέσα στο σπίτι, να μην του τα δώσουν ποτέ όλα και να μην σταματήσουν να παίζουν υπόγεια το παιχνίδια της γάτας και του ποντικιού- το αρχέγονο παιχνίδι δύναμης που τροφοδοτεί την έλξη. Και το σημαντικότερο: Να μπαίνουν σε σχέση με εκείνες για τις οποίες έχουν μεγάλη έλξη, κι όχι με τα «καλά παιδιά» που δεν τα φοβούνται και τους βολεύουν. Αν υπήρξε στην αρχή έντονη έλξη, αν μίλησε η χημεία, η φύση καταρχήν, το ταίριασμα τον γονιδίων, μετά έγινε η εγκεφαλική σύνδεση, συνδέθηκαν απόλυτα στο σεξ οι δύο εγκέφαλοι και ταυτόχρονα μίλησαν και οι καρδιές, μπορείς να το σώσεις, μπορείς να κλέβεις τον έρωτα στην πάροδο του χρόνου. Αν όχι, δε μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα.

-Κάποιος άντρας που συνεχίζει να κάνει sex μόνο με μία γυναίκα είναι απλά «η εξαίρεση στον κανόνα»;

-Όχι πια. Το τελευταίο αντρικό role model είναι ο ubersexual, το παραδοσιακό αρσενικό πιο εκλεπτυσμένο δηλαδή. Ο Μπάρακ Ομπάμα, για παράδειγμα, είναι ubersexual. Ο Τζορτζ Κλούνεϊ επίσης. Χαρακτηριστικό του ubersexual είναι ότι μπορεί να είναι απίστευτα σέξι και μονογαμικός ταυτόχρονα. Είναι πιο φιλοσοφημένος επάνω στο σεξ και στις σχέσεις από το παραδοσιακό αρσενικό, και όταν μπαίνει σε σχέση μπαίνει για να κερδίσει. Γι΄ αυτό δεν απατά.

-Μελετώντας όλο αυτό το χρονικό διάστημα την αντρική σεξουαλικότητα, τι ήταν αυτό που σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση;

-Το σοκ που δέχεται ο σύγχρονος άντρας μόλις ανακαλύψει το σημείο G του. Το αντρικό σημείο G, οι απολήξεις του προστάτη δηλαδή, βρίσκεται στον πρωκτό. Άρα ο άντρας είναι φτιαγμένος να έχει ηδονή από τον πρωκτό κατά πολύ περισσότερο από ότι είναι η γυναίκα. Αλλά κοινωνικά, αυτό είναι μεγάλο ταμπού! Μόλις λοιπόν ανακαλύπτουν το σημείο G τους τυχαία, σε παιχνίδια με την φίλη τους, με παίρνουν τηλέφωνο στο Dr. Love έντρομοι, λες και έχει έρθει η συντέλεια του κόσμου κι όχι οργασμός. Νιώθουν ότι αμφισβητείται ο αντρισμός τους επειδή είχαν έντονο οργασμό, νιώθουν ενοχές, ότι δεν είναι νορμάλ, ρωτούν αν θεωρείται σεξουαλική διαστροφή, ρωτούν μήπως είναι ομοφυλόφιλοι, είναι απίστευτο το τί ακούω... 

-Λέτε ότι «οι γυναίκες επιζητούν περισσότερο το sex, μετά την ηλικία των 30». Με τους άντρες τι συμβαίνει;

-Οργανικά οι άντρες είναι φτιαγμένοι να έχουν το «πικ» τους στα 18. Από τα 40 και μετά πέφτουν κατακόρυφα τα επίπεδα τεστοστερόνης στον οργανισμό. Έτσι είναι τα πράγματα. Από την άλλη όμως, έχω δει ότι στα 40 είναι που οι άντρες αναγνώστες μου αφήνουν πίσω τα στερεότυπα, τα ταμπού και τις φοβίες τους, για να ωριμάσει η σεξουαλικότητά τους. Μπορεί σαφώς να μην έχουν τόσες ορμές και αντοχές, αλλά έχουν φύγει τα μπλοκαρίσματα και γίνονται πιο εγκεφαλικοί στο σεξ, κερδίζουν στο mind game. 

-Η πολύ δυνατή σεξουαλική έλξη, η ρομαντική αγάπη και η συντροφικότητα μπορούν να συνυπάρξουν το ίδιο σε έναν άντρα και ισομερώς;

-Τίποτα δεν με έχει απασχολήσει στην καριέρα μου περισσότερο από αυτό το θέμα: Πώς θα καταφέρουν οι αναγνώστες μου να κάνουν συντροφικές σχέσεις από μεγάλη σεξουαλική έλξη.  Όμως ο γάμος με το μεγάλο σου πάθος, διαφέρει από τους υπόλοιπους. Θέλω να πω, είναι μεγάλο φάουλ να πάρεις το μεγάλο σου πάθος και να προσπαθήσεις να το κάνεις «μαμά» σου. Γι΄αυτό οι πιο ψαγμένες αναγνώστριές μου, που παντρεύτηκαν τελικά τα μεγάλα τους πάθη, δεν δέχτηκαν ποτέ να τους μαγειρέψουν, τις δουλειές τις κάνουν πάντα σέξι ντυμένες- ουσιαστικά όσα χρόνια κι αν είναι παντρεμένες, έχουν ακόμη τον ρόλο της ερωμένης, όχι της συζύγου. Πρέπει επίσης να μάθεις να αποφεύγεις τις συγκρούσεις στις σχέσεις έντονης σεξουαλικής έλξης, γιατί είναι πολύ δυνατή ενέργεια. Υπάρχει και μια απορία στους έρωτες της μεγάλης σεξουαλικής έλξης που έγιναν συντροφικοί, αν ο άλλος σε αγάπησε ποτέ πραγματικά ή ήταν  μόνο το πάθος. Οι άνθρωποι φοβούνται το πάθος- το να παντρευτούν από πάθος. Πιστεύω είναι κατάλοιπο του χριστιανισμού που μίλησε για κατώτερα πάθη, κι έβαλε την ιδανική σύζυγο στον ρόλο της αγίας, γι΄ αυτό ακόμη οι άντρες δυσκολεύονται σε αυτό και δεν παντρεύονται τελικά τις καλές τους ερωμένες- τις φοβούνται. Διαχωρίζουν τις γυναίκες ακόμη, σε πόρνες και συζύγους. Αν δούμε όμως όλες τις ανατολικές φιλοσοφίες, όπως το τάντρα και το ταό, δεν μιλάνε ποτέ για κατώτερα πάθη. Η κουνταλίνη, η σεξουαλική ενέργεια, για αυτές τις φιλοσοφίες, είναι η ίδια ενέργεια της δημιουργικότητας. Γι΄ αυτό και οι παθιασμένοι εραστές, είναι και δημιουργικοί γενικά στην ζωή τους. Μπορεί αν έχεις έντονη σεξουαλική ενέργεια να κάνεις πολύ σεξ, μπορεί άλλες περιόδους να είσαι τρομερά δημιουργικός, μπορεί και τα δύο μαζί.   

-Λέτε ότι «η γυναίκα ορίζει τον οργασμό της». Τι συμβαίνει με τους άντρες;

-Για την φύση, ο γυναικείος οργασμός είναι πολύ σημαντικός. Ουσιαστικά κάνει αναρρόφηση η μήτρα το σπέρμα. Διαλέγει δηλαδή η γυναίκα ασυνείδητα αν θέλει να μείνει έγκυος από αυτόν τον άντρα, αν τον θέλει πολύ, αν θέλει το DNA του, το παιδί του. Έτσι, δίνει εντολή στο σώμα της να έρθει σε οργασμό ή όχι. Όταν μπλοκάρει τον οργασμό της, είναι είτε γιατί δεν θέλει πραγματικά αυτόν τον άντρα, είτε για κοινωνικούς λόγους-μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για το φύλο που αφανίστηκε σεξουαλικά τους προηγούμενους αιώνες. Στην φαλλοκρατική κοινωνία, ακόμη και οι γιατροί έλεγαν εσκεμμένα ότι δεν υπάρχει γυναικείος οργασμός και όσες απολάμβαναν το σεξ θεωρούνταν πόρνες. Οπότε ακόμη και σήμερα κάποιες γυναίκες σταματούν μόνες τους τον οργασμό τους, ασυνείδητα. Κυτταρική μνήμη προηγούμενων κοινωνικών ταμπού, αυτό είναι όλο. Οι άντρες ιστορικά δεν χρειάστηκε ποτέ να μάθουν να σταματούν τον οργασμό τους. Κι εφόσον είναι το μη εξελιγμένο είδος (λείπουν χιλιάδες γενετικές πληροφορίες από αντρικό χρωμόσωμα ΧΥ συγκριτικά με το θηλυκό χρωμόσωμα ΧΧ), οι άντρες βρίσκονται σεξουαλικά ακόμη στην εποχή της λαγνείας, το αρχέγονο ένστικτό μας. Η σεξουαλική έλξη για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο ήταν το δεύτερο ένστικτο που αναπτύχθηκε κατά την εξέλιξη, και η ανάγκη για συντροφικότητα το τρίτο ένστικτο. Ένας άντρας έχει οργασμό απλά αν κάτι του προκαλέσει λαγνεία.

-Γιατί συναντιέται περισσότερο στους άντρες το sex χωρίς συναίσθημα παρά στις γυναίκες; Ή μήπως είναι κι αυτό ένας ακόμη μύθος;

-Για τον λόγο που προανέφερα, αλλά και γιατί κοινωνικά οι άντρες μαθαίνουν πολύ περισσότερο να κάνουν σεξ χωρίς συναίσθημα. Έχω πολλούς αναγνώστες στο sexelixis.gr και πελάτες στο Dr. Love που αν και επιθυμούν πολύ πια να ερωτευτούν, έχουν μάθει να μπλοκάρουν αυτόματα μόνοι τους τόσα χρόνια το συναίσθημα από το σεξ και δε μπορούν να σπάσουν αυτό τον κύκλο. Ε, και ξαφνικά πρέπει να τους πω ότι τα έμαθαν λάθος, ότι έχουμε συναισθηματικές ανάγκες, ξέρετε...

-Όσο κι αν κάποιες γυναίκες διαφωνούν, τελικά το μέγεθος παίζει κυρίαρχο ρόλο στη σεξουαλική ικανοποίηση μιας γυναίκας; Είναι το ίδιο δηλαδή ένα πέος 12cm με κάποιο άλλο που ξεπερνάει τα 20cm;

-Το μεγάλο πέος είναι ιδέα! Η θέα του είναι που διεγείρει τις γυναίκες, εγκεφαλικό είναι το θέμα δηλαδή. Ο γυναίκειος κόλπος είναι μόλις 9 εκατοστά. Άρα και ένα μικρό πέος μπορεί να το ικανοποιήσει. Το θέμα είναι ο άντρας με μικρό πέος να ξέρει τις στάσεις για μικρό πέος και ο άντρας με μεγάλο πέος να ξέρει τις στάσεις για μεγάλο πέος. Γι΄ αυτό στο βιβλίο μου "69 μαθήματα σεξ" (μπορείτε να το βρείτε μέσω του site μου www.sexelixis.gr) αναφέρω ρητά παραλλαγές στάσεων για μικρά πέη, για βαθιά διείσδυση δηλαδή- ξέρω ότι απευθύνομαι σε Έλληνες άντρες, με 15 cm μέσω όρο πέους.

-Πως μπορεί να καταλάβει ένας άντρας ότι η σύζυγος ή η ερωμένη του υποκρίνεται στον οργασμό;

-Αν μια γυναίκα έχει στην πραγματικότητα οργασμό, η αναπνοή της γίνεται πιο έντονη, βαθιά και κοφτή, οι κόρες των ματιών της διαστέλλονται, πετάγονται οι φλέβες στον λαιμό της, ιδρώνει, τα χείλη της φουσκώνουν από την συρροή αίματος και γίνονται πιο κόκκινα- το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα χείλη του αιδοίου- και λίγα δευτερόλεπτα πριν έρθει, η κλειτορίδα της μικραίνει. Οπότε προσέξτε αυτά τα σημάδια. Μπορείτε βέβαια και απλά να την ρωτήσετε. Οι γυναίκες λατρεύουν να έρχονται σε οργασμό, όσο ακριβώς και οι άντρες. Οπότε απλά ρωτείστε την πώς το θέλει.

-Κάποιοι άντρες προσπαθούν να πείσουν τις συντρόφους τους να υπάρξουν περισσότεροι παρτενέρ στη σεξουαλική τους σχέση- είτε άντρες είτε γυναίκες. Κάτι τέτοιο πιστεύετε πως θα βελτίωνε τη σεξουαλική σχέση κάποιου ζευγαριού ή, στην πάροδο του χρόνου, θα την έφθειρε;

-Εξαρτάται από το ζευγάρι, δεν υπάρχουν «πρέπει» και «δεν πρέπει», υπάρχει το τί δίνει ηδονή και στους δύο. Πριν ένα ζευγάρι μπει σε «περίοδο διεύρυνσης»- όπως λέγεται όταν σπας την σεξουαλικότητά σου για να την πας πιο πέρα- πρέπει να είναι φιλοσοφημένοι, να ξέρουν τί θέλουν και γιατί το κάνουν και φυσικά να έχουν δυνατή εσωτερική σχέση.  Την εσωτερική σχέση του ζευγαριού δε μπορώ να την γνωρίζω εγώ, μόνο οι ίδιοι. Δεν σηκώνουν όλα τα ζευγάρια τις ανοιχτωσιές. Μπορεί να ανανεωθούν πολύ και να έρθουν πιο κοντά. Αλλά μπορεί επίσης κάτι να σπάσει. Ή μπορεί ο ένας από τους δύο να οδηγηθεί αλλού. Έχω πελάτισσες στο Dr. Love δηλαδή, που μπήκαν σε εμπειρίες τρίου απλά για να εκπληρώσουν την φαντασίωση του άντρα τους και τελικά ανακάλυψαν έκπληκτες ότι είναι bisexual κι ερωτεύτηκαν την άλλη! 

-Γιατί πιστεύετε κάποιος άντρας, παράλληλα με την μόνιμη σύντροφό του, μπορεί να αναζητήσει σεξουαλική επαφή με κάποια επαγγελματία του sex; Χρειάζεται επιβεβαίωση, ανανέωση, κάτι καινούργιο, τι;

-Όλα αυτά μαζί. Επιπλέον, είναι παιχνίδι δύναμης. Το να πληρώνεις έναν άνθρωπο για να κάνεις σεξ, έχει παιχνίδι κυριαρχίας μέσα. Το οποίο είναι αφροδισιακό. Oι ψυχολόγοι συνεργάτες μου ωστόσο (στο Dr. Love συνεργάζομαι με ψυχολόγους, σύμβουλους σχέσεων, σεξολόγους και ειδικούς από κάθε χώρο του σεξ) λένε ότι οι άντρες που καταφεύγουν διαρκώς στον πληρωμένο έρωτα ενώ έχουν σχέση, έχουν συχνά συμπλέγματα απέναντι στην γυναικεία φύση. Αν μάλιστα εκπληρώνουν τις  φαντασιώσεις τους μόνο με τις ιερόδουλες, κι όχι με την σύζυγό τους, είναι μισογύνηδες. Ο μισογύνης έχει τις γυναίκες διαχωρισμένες: Σε πόρνες και μητέρες- αγίες. Κι αυτές οι δύο δε μπορεί ποτέ να είναι η ίδια γυναίκα. Σαν sex editor όμως βλέπω τα πράγματα πιο ελαφρά, θεωρώ το σεξ κάτι ωραίο κι όχι κάτι στο οποίο μας βγαίνουν ντε και καλά πάντα τα συμπλέγματά μας. Δηλαδή δε μπορεί ένας άντρας να κάνει σεξ με επαγγελματία απλά γιατί θέλει να κάνει σεξ με διαφορετική γυναίκα χωρίς να ρισκάρει την σχέση του;

-Υπάρχουν επίσης άντρες που, παράλληλα με τη σεξουαλική σχέση που διατηρούν με την μόνιμη σύντροφό τους, έχουν και σεξουαλικές επαφές με άτομα του ίδιου φύλου. Πιστεύετε στη θεωρία του bi άντρα ή «όλοι αυτοί είναι κρυφοgay που υποκρίνονται τους straight» όπως λένε κάποιοι;

-Βέβαια, υπάρχουν bisexual άνθρωποι και είναι και πολύ τυχεροί, γιατί έχουν περισσότερες  επιλογές (γελάει). Ωστόσο όμως, πρέπει να σας πω ότι όλοι όσοι ανακαλύπτουν μια μέρα τις ομοφυλοφιλικές τάσεις τους, περνούν από διάφορα στάδια. Το πρώτο είναι η σύγχυση ταυτότητας. Σε αυτό το στάδιο δεν ξέρεις τί είσαι, βλέπεις ότι διεγείρεσαι με ομόφυλο σου, και πας στο αντίθετο άκρο, κοιμάσαι με πολλές γυναίκες. Το δεύτερο στάδιο που περνάς είναι η σύγκρουση ταυτότητας. Επιλέγεις να είσαι ετεροφυλόφιλος, έστω κι αν οι ορμές σου είναι ομόφυλες, δεν αντέχεις να εναντιωθείς στους κοινωνικούς κανόνες, κι έτσι εναντιώνεσαι στον εαυτό σου. Σε αυτό το στάδιο πολλοί ομοφυλόφιλοι παντρεύονται μια ετεροφυλόφιλη γυναίκα. Αν δεν το κάνουν, θα περάσουν στα επόμενα στάδια της ομοφυλοφιλίας τους, (ανοχή, αποδοχή και υπερηφάνεια ταυτότητας). Διαφορετικά θα κολλήσουν εκεί, θα μείνουν παντρεμένοι με την ετερόφυλη και θα την απατούν με άντρες.

-Οι ταινίες πορνό βοηθάνε κάποιο ζευγάρι να επανακτήσει το «χαμένο του σεξουαλικό ενδιαφέρον»;

-Εννοείται! Είμαστε οπτικοί τύποι. Όταν βλέπεις άλλους να κάνουν σεξ, θέλεις να κάνεις σεξ! Αυτό είναι το μαγικό με το πορνό. 

-Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που οι άντρες συνεχίζουμε να αυνανιζόμαστε, παρά το ότι έχουμε μία μόνιμη σύντροφο;

-Όχι. Kαι οι γυναίκες το κάνουν. Αυτό σημαίνει έντονο ερωτισμό. Δηλαδή μπορεί να αυνανίζεσαι γιατί έχεις περισσότερο ερωτισμό από τη σύντροφό σου, κι έτσι να μην την κουράζεις για περισσότερο σεξ. Ή μπορεί να είναι μια περίοδος τρομερά ερωτική και για τους δύο, να έχει ξυπνήσει η σεξουαλικότητα, οπότε φυσικό είναι και να αυνανίζονται. 

-Το sex αλλάζει στα «χρόνια της κρίσης»;

-Δυστυχώς. Βλέπω ότι στους παντρεμένους μου πελάτες έχει επηρεαστεί πολύ η σεξουαλική τους ζωή. Ασχολούνται με λογαριασμούς και προβλήματα και χάνουν εντελώς τη λίμπιντο, έχει βαρύνει η ψυχολογία της σχέσης τους. Μερικοί αναζητούν πια το σεξ έξω από την σχέση, σε μια τρίτη γυναίκα, στην οποία μπορούν να συστηθούν από την αρχή σαν εραστές- όχι σαν κάποιος που έχει όλα αυτά τα προβλήματα.

-Σε σχέση με την ηλικία, τελειώνει το sex από κάποιο σημείο κι έπειτα; Δηλαδή, ένας άντρας που κάνει sex στα 80 του, είναι μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα;

-Έτσι ήταν τα πράγματα, μέχρι που βγήκε το Viagra. Και άνοιξε μια νέας σελίδα, ακολούθησαν άλλα χάπια για την στύση, έγιναν επιτέλους γνωστές τεχνικές όπως οι ασκήσεις Κέγκελ, μπήκαν εγχειρήσεις και υδραυλικά πέη στο παιχνίδι, και ναι, ήταν επανάσταση τελικά, μας ανάγκασε να μιλήσουμε πια ανοιχτά για το μεγαλύτερο αντρικό ταμπού και να το λύσουμε. 

-Υπάρχει κάποιος ασφαλής τρόπος για να ρίξει ένας άντρας μία γυναίκα στο κρεβάτι; Πως;

-Ναι. Να είναι απλά ο εαυτός του. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος.

-Με βάση τα όσα μας λέτε, τα βιβλία που έχετε γράψει αλλά και τα δημοσιογραφικά σας κείμενα, θα υπέθετε κάποιος ότι «εσείς και στην πράξη είστε μία ειδικός του sex». Ότι, μάλλον, τα έχετε δοκιμάσει και τα έχετε κάνει όλα…

-Όχι, δεν χρειάζεται- για όνομα Θεού- ο θεωρητικός του σεξ να έχει περάσει από την πράξη σε όλα (γελάει). Μου την κάνουν συχνά αυτή την ερώτηση, δεν το παρεξηγώ όμως, καταλαβαίνω ότι μια παραδοσιακή κοινωνία δυσκολεύεται να χωνέψει ένα επάγγελμα σαν το δικό μου αρχικά και λογικό είναι να επικρατεί μια σύγχυση. Γι΄αυτό άλλωστε οι πιο επιτυχημένοι στο επάγγελμά μου διεθνώς ήταν πάντα άνθρωποι που η εξωτερική τους εμφάνιση δεν θύμιζε σε τίποτα σεξ. Η νεοϋρκέζα sex editor που με εκπαίδευσε στην συμβουλευτική, μου είπε να μην λέω στους πελάτες μου οτιδήποτε για την σεξουαλική μου ζωή. Είναι πολύ σημαντικό, ο άλλος σου ανοίγει την ψυχή του γύρω από το πιο ζωτικό θέμα της ύπαρξής του: το σεξ και τις σχέσεις του. Δεν πρέπει να ξέρει τις δικές σου σεξουαλικές τάσεις, χρειάζεται αποστασιοποίηση. Αν πω τώρα οτιδήποτε για την δική μου σεξουαλική ζωή, θα μπει με μεγάλα γράμματα στον τίτλο, και οι πελάτες μου θα μου βάλουν αμέσως ταυτότητα. Εγώ έχω εκπαιδευτεί να συμβουλεύω straight, gay, swingers, ανοργασμικούς, πολύ παραδοσιακούς, παρθένους, ανθρώπους με πολλά ταμπού, πανηδονιστές, οτιδήποτε. Το να βάλω μια σεξουαλική ταυτότητα κάτω από το όνομά μου, δεν έχει νόημα. 

-Αλήθεια, είναι διαφορετική η αντίδραση των γυναικών και των αντρών όταν τους λέτε ότι είστε sex editor;

-Χαμογελάνε όλοι αυτόματα- γυναίκες και άντρες.

-Εσείς είστε μία γυναίκα απόλυτα ικανοποιημένη και χορτασμένη από το sex;

-Κάποτε είχαν ρωτήσει τον άντρα της δρ. Ρουθ πώς είναι η σεξουαλική του ζωή. Είχε απαντήσει «τα παιδιά του τσαγκάρη δεν έχουν παπούτσια». Εκτιμώ πολύ τη δρ. Ρουθ, χωρίς να με γνωρίζει. Χρόνια πριν, μόλις έμαθε από κάποιον δημοσιογράφο ότι ένα κορίτσι στην Ελλάδα γράφει για σεξ, κάθισε και μου έγραψε ένα σημείωμα και μου το έστειλε. Ήξερε πού μπαίνω, η δουλειά μου είναι τρομερά ενδιαφέρουσα και μπορεί να σε απορροφήσει τελείως. Είναι στο χέρι σου όμως να πεις, «hey, τα δικά μου παιδιά θα έχουν παπούτσια!». Δεν θα τα δώσω ποτέ όλα στην καριέρα- η προσωπική μου ζωή ήταν πάντα πολύ πιο σημαντική από την δουλειά.  Και ναι, θεωρώ ότι είμαι απόλυτα ικανοποιημένη και χορτασμένη από την σεξουαλική μου ζωή, απλά γιατί διάλεγα πάντα

τους άντρες που ποθούσα πολύ και δεν έκανα ποτέ καμία έκπτωση σε αυτό. 

Δημοσίευση στο "Icon" Κύπρου, τον Ιανουάριο του 2012.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΚΑΡΜΟΥΤΣΟΣ: "ΣΤΑ 29 ΜΟΥ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΗΚΑ"

Στα 41 του τα έχει ζήσει όλα. Ή σχεδόν όλα. Η αναγνωρισιμότητα του «Master Chef» μας έκανε να ανακαλύψουμε ένα πρόσωπο που δεν μιλάει συχνά- αν και το τηλέφωνό του χτυπάει συνεχώς για συνεντεύξεις-, που είναι ένας πολύ ενδιαφέρων άντρας, που λέει ιστορίες, που είναι «ωραίος τύπος» και που το «καθωσπρέπει» δεν ήταν ποτέ κομμάτι της δικής του ιδιοσυγκρασίας. Ίσως και να το σιχαίνεται. Ο Δημήτρης είναι ένας άντρας που παραμένει στη λεπτή κόκκινη κλωστή της δημοσιότητας, αλλά όχι πλέον των ορίων του.

Στο εστιατόριο όπου είναι σεφ, το «Αλάτσι», του δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη, με κερνάει τσικουδιά, το κινητό του χτυπάει συνεχώς- είτε με κλήσεις, είτε με μηνύματα-, το βάζει στο αθόρυβο «για να κάνουμε δουλειά» και έχει μισή περίπου ώρα στη διάθεσή του. Μου μιλάει για την Κύπρο, πόσο πολύ αγαπάει το νησί, πόσο θετικά αλλάζει η διάθεσή του όταν φτάνει εκεί. «Θέλεις λίγη ακόμη τσικουδιά;», μου λέει και ξαναγεμίζει το ποτήρι. Είναι πολύ κουρασμένος, το βράδυ της Τετάρτης που συναντιόμαστε. Όλη μέρα σε γυρίσματα για το Master Chef Junior του Mega, τρέξιμο με το μαγαζί, για κάτι άλλες δουλειές, δεν πρόλαβε ούτε να φάει. Τρία παξιμάδια μόνο. «Γιατί είμαι και σε δίαιτα», λέει και γελάει.

«Μου λείπει πολύ το να καθίσω για ώρες μόνος στο σπίτι. Έχω να το ζήσω πολλά χρόνια αυτό. Περνάω 12-13 ώρες κάθε μέρα στο “Αλάτσι”, άλλες 3-4 ώρες κάνοντας διάφορα γύρω γύρω, κάποιες άλλες σε γυρίσματα και μου μένει ένα πολύ μικρό διάστημα για το σπίτι. Με ξεκουράζει να αδειάζω το μυαλό μου. Να φεύγουν όλα και να κάτσω λίγο κάτω με άδειο μυαλό. Και αυτό μπορείς να το κάνεις οπουδήποτε, αρκεί να έχεις εκπαιδεύσει τον εαυτό σου να το κάνει. Μένουν έτσι μόνο τα ωραία πράγματα μέσα στο μυαλό σου όπως, στην περίπτωση μου, το πόσο ωραία πέρασα για παράδειγμα με το γιο μου τη Δευτέρα που ήμασταν μαζί στα Χανιά, όπου μένει με τη μητέρα του, που τρώγαμε μαζί και γεμίζαμε με κέτσαπ τις πατάτες. Αν δεν ήταν εδώ ο γιος μου, δεν θα μενα ούτε μία μέρα στην Ελλάδα. Ναι μεν είμαι μακριά από αυτόν, αλλά δεν είμαι διαδρομή Αμερική- Ελλάδα, είμαι Αθήνα- Χανιά, που παίρνω ένα αεροπλάνο και σε 20 λεπτά είμαι εκεί».

«Παλιά έφτανα στα όριά μου πολύ πιο γρήγορα και σχεδόν καθημερινά. Για οτιδήποτε. Ακόμη και για τα πιο ασήμαντα. Το χω ελαττώσει, όμως, πάρα πολύ αυτό».

«Προέρχομαι από φτωχή οικογένεια. Και ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος του χρήματος. Αν με δεις τώρα, φοράω παπούτσια που κάνουν 60 ευρώ, παντελόνι που κάνει άλλα 60 ευρώ και μπλουζάκι που κάνει 10 ευρώ, το οποίο φτιάχνει μια καλή μου φίλη στα Εξάρχεια. Στ αρχίδια μου τα λεφτά! Έχω φάει πολλά λεφτά σε αλκοόλ, σε ναρκωτικά, σε ταξίδια. Για τίποτα δεν μετάνιωσα από όλα αυτά. Όλα εμπειρίες ήτανε. Μετάνιωσα μόνο που δεν τα κοψα όλα αυτά πιο νωρίς κι έτσι έχασα κάποια χρόνια».

«Όλα αυτά δεν μου καναν κακό. Κακό θα μου έκαναν αν δεν ζούσα, αν μου άφηναν κάποιο κουσούρι. Αλλά μου έδωσαν μόνο εμπειρίες. Κρατάς από αυτό το ότι έζησες, το ότι ξαναγεννήθηκες, το ότι έγινες πολύ δυνατός. Όποιος καταφέρει και περάσει από αυτό το πράγμα αλώβητος, σε πληροφορώ ότι βγαίνει πάρα πολύ δυνατός μετά στη ζωή του».

«Αυτός που κάνει ναρκωτικά, στα τελευταία του στάδια έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση. Στην αρχή αυτού του πράγματος, έχει πλάκα, είναι ωραία, περνάς καλά, έχει χαβαλέ. Στη μέση αρχίζεις και πέφτεις λίγο και ξεκινάει να σου γίνεται ανάγκη- γιατί στην αρχή δεν είναι. Όταν λοιπόν αυτή η ανάγκη γίνει επιτακτική, γίνει 3-4 φορές τη μέρα και είναι “που θα βρω λεφτα να πάρω την επόμενη μου δόση;”, γίνεται κατάντια. Εκεί έχεις χάσει και την αυτοπεποίθησή σου. Και θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο σε έναν άνθρωπο από το να χάσει αυτό το κομμάτι του εαυτού του. Αν χάσεις την αυτοπεποίθησή σου, αρχίζουν και καταρρέουν όλα όσα έχεις μέσα σου. Αυτό έγινε και με μένα. Γιατί ξέρεις ότι οι άλλοι δεν σε κοιτάνε με το ίδιο μάτι, λένε “ο κακομοίρης, κοίτα πώς έχει γίνει!”».

«Δεν αποφασίζεις από τη μία μέρα στην άλλη να τα κόψεις. Οι περισσότεροι ναρκομανείς το σκέφτονται σε όλη τους την πορεία. Θεωρώ μάλιστα ότι όλοι οι χρήστες σκέφτονται “πρέπει να τα κόψω!”. Απλά είναι αυτό το κλικ που πρέπει να κάνεις μέσα σου, για να τα σταματήσεις. Γιατί όλα είναι στον εγκέφαλο. Οι πόνοι δεν κρατάνε, περνάνε. Ο σκοπός, όμως, είναι να βρεις το δρόμο μόνος σου».

«Εγώ, αυτό που είχα σταθερό σε όλα αυτά τα “κακά” χρόνια, τα “πέτρινα”, ήταν η μαγειρική. Είχα μία δουλειά και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Όταν μπήκα για να κάνω αποτοξίνωση, πάλι μαγείρευα, οπότε αυτό με έσωσε, με κράταγε. Έλεγα “τώρα είμαι εδώ, αλλά θα ξυπνήσω και θα πάω στο μαγειρείο για να μαγειρέψω για όλους αυτούς τους ανθρώπους για τους οποίους πρέπει να μαγειρεύω πρωί μεσημέρι βράδυ. Και θα βγω μετά έξω και θα πούνε όλοι αυτοί, Μπράβο ρε μάγειρα, φάγαμε καλά”. Το μυαλό μου έφευγε με αυτό τον τρόπο. Και πρέπει να βάλεις έναν άλλο σκοπό στο μυαλό σου, για να μπορέσεις να ξεφύγεις».

«Εγώ ξαναγεννήθηκα στα 29 μου, όταν τα κοψα όλα αυτά. Εκτιμάς μετά, όχι μόνο την καθημερινότητα, αλλά και την ίδια τη ζωή. Γιατί ξαναγεννιέσαι ουσιαστικά. Με μυαλό, όμως, αυτή τη φορά. Γιατί έχεις περάσει αυτή τη φοβερή εμπειρία. Και, πίστεψέ με, αυτό είναι ένα ταξίδι φοβερά τρομακτικό. Έτσι όπως κατέληξε η ζωή μου, κρίνοντας το αυτό τώρα, θεωρώ καλό το ότι το πέρασα όλο αυτό. Γιατί δεν μου άφησε κουσούρια και γιατί πλέον δεν με ενοχλεί. Γύρω μου υπάρχουν άνθρωποι που πίνουν αλκοόλ. Εγώ έχω να πιω 11 χρόνια. Μου λένε “πιες ένα ποτηράκι κρασί”, λέω “παιδιά δεν θέλω, ευχαριστώ”. Αν βάλω κρασί στο στόμα μου αρρωσταίνω, δεν μπορώ, το χω τελείως αποβάλει. Το ίδιο πράγμα είναι και τα ναρκωτικά. Μπορεί να είναι βουνά από ναρκωτικά δίπλα μου κι εγώ τίποτα. Σε άλλες εποχές θα έκανα βουτιά μέσα. Τώρα λέω “παιδιά να περάσετε καλά, γεια σας”. Χέστηκα. Ξέρεις τι καλό που είναι αυτό; Γιατί έχεις βάλει τον εγκέφαλό σου σε μια ισορροπία και λες “αφού έκανα αυτό και το πέρασα, τα υπόλοιπα μου φαίνονται γελοία”».

«Το πρώτο μου τατουάζ το έκανα στα 15 μου. Πάντα μ άρεσε. Μ άρεσε η τέχνη, κάπου το χα δει, κάπως μου είχε κάτσει, άρχισα να το ψάχνω, πήγα στον “Τζίμη” στην Πλάκα- γιατί τότε μόνο αυτός έκανε τατουάζ στην Ελλάδα, αφού τη δεκαετία του 80 αυτό το πράγμα ήταν συνδεδεμένο με ναρκομανείς. Με το που ξεμύτισα από το καβούκι μου, έψαξα κάπως το όλο θέμα, έκανα και ένα ταξίδι στο εξωτερικό, έκανα το πρώτο μου τατουάζ και μετά απλά συνέχισα. Αν μου έλεγες τότε “τι θες να γίνεις;” θα σου έλεγα “τατουατζής”. Για να γίνεις όμως καλός τατουαζτής πρέπει να χεις το χέρι, πρέπει να μπορείς να ζωγραφίζεις και εγώ δεν το χω αυτό καθόλου. Οπότε έγινα μάγειρας».

«Ζούσα σε ένα σπίτι όπου όλοι μαγείρευαν. Δύο τρία φαγητά κάθε μέρα, μυρωδιές, ερχόντουσαν θείες, έφερναν φαγητά, έφευγαν φαγητά από το σπίτι απ τη μάνα μου κι από τη γιαγιά, ερχόντουσαν γειτόνισσες στο σπίτι για να μαγειρέψουν. Άλλη κοινωνία τότε, άλλη Ελλάδα. Υπήρχε ανταλλαγή φαγητών, ανταλλαγή συνταγών, όλες οι γυναίκες είχαν τετράδια που έγραφαν συνταγές. Το τετράδιο της γιαγιάς μου ήταν γεμάτο από λάδια και ζάχαρη».

«Δεν είμαι τύπος της οργάνωσης. Μπορώ να οργανώσω οποιαδήποτε κουζίνα μου δώσεις, αλλά αν μου πεις “οργάνωσε τα δικά σου θέματα”, δεν θα το κάνω εύκολα. Έχω κάτι φλασάκια με συνταγές, αλλά κι αυτά δεν τα χω κάπου μαζεμένα. Απ την άλλη, είναι και λίγο η καύλα να μην το κάνεις αυτό, γιατί έτσι βάζεις το μυαλό σου να σκέφτεται συνέχεια. Μπορεί, από μία συνταγή που θυμάσαι ότι την έχεις κάνει πριν από 7 χρόνια και ήταν πολύ καλή, να δοκιμάζεις να την κάνεις τώρα, να μην την θυμάσαι ακριβώς, να την κάνεις λίγο αλλαγμένη και να σου βγαίνει ένα τελείως διαφορετικό πράγμα. Ίσως και καλύτερο».

«Ο γιος μου, ο Δημήτρης, πάει 10 χρόνων. Αυτός με ενθουσιάζει πολύ στη ζωή μου. Αυτός και τα σκυλιά μου. Ο γιος μου δεν είναι διαφορετικός μαζί μου, λόγω της δημοσιότητας. Δεν μπορώ όμως να σου πω ότι, όλο αυτό με την αναγνωρισιμότητα, δεν επηρεάζει το παιδί και είναι κάτι που όντως σκέφτομαι στο πώς θα το χειριστώ. Αυτά είναι οι μαλακίες που δεν είχα σκεφτεί καν όταν είπα το “ναι” για να κάνω τηλεόραση. Είναι από τα πράγματα που δεν πέρασαν καν από το μυαλό μου. Δεν ήξερα την έκταση αυτού του πράγματος. Εγώ πήγα στην τηλεόραση σαν την παρθένα στο γαμήσι. Ενώ η πουτάνα, όταν πάει για γαμήσι, είναι συνειδητοποιημένη. Η παρθένα, όμως, δεν είναι».

«Το κακό με τη δημοσιότητα είναι ότι δεν υπάρχει ένα εγχειρίδιο για να σου πει πώς να τη χειριστείς. Πρέπει να μπεις μέσα σ αυτό για να το ζήσεις. Το τι είναι όμως κακό για μένα, μπορεί να είναι καλό για σένα που είσαι ήδη διάσημος. Εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου διάσημο. Για να μαστε ξηγημένοι».

«Δεν είμαι αχάριστος για την τηλεόραση. Σε δύσκολους καιρούς, όπως αυτούς που ζούμε τώρα, είναι μία  ευκαιρία να βγάλεις καλά λεφτά. Η τηλεόραση δεν είναι τέχνη. Και εγώ δεν κάνω στην τηλεόραση κάτι φοβερά ποιοτικό, κάνω ένα παιχνίδι μαγειρικής. Ο πρώτος και κύριος λόγος που αποφάσισα να το κάνω ήταν τα λεφτά. Έβγαλα κάποια από την τηλεόραση, κάποια άλλα από τα γύρω γύρω. Με πολλή δουλειά όμως. Γιατί εκεί που πέρσι δούλευα 12 ώρες τη μέρα, φέτος δουλεύω 17, αφού πλέον κανένας δεν έρχεται να σου δώσει χρήματα έτσι απλά. Πρέπει να τα δουλέψεις πάρα πολύ καλά για να τα χεις. Αν δεν είχα το γιο μου, μπορεί και να μην έκανα τηλεόραση. Δεν είμαι βέβαιος αυτό». 

«Δεν βλέπω τηλέοραση. Να φανταστείς, πήρα τηλεόραση στο σπίτι το Καλοκαίρι, όταν έπρεπε να δω τα Master Chef για να καταλάβω τι είναι. Dvd βλέπω, αλλά ξεχνάω να τα επιστρέψω στο video club. Προχθές έδωσα 100 ευρώ για 2 dvd επειδή είχα ξεχάσει να τα γυρίσω πίσω. Διαβάζω, όμως, πολύ. Τώρα έχω ένα κώλυμα με τα αστυνομικά».

«Αυτό το τατουάζ που έχω στο δεξί μου καρπό, είναι ένα χελιδόνι. Είναι κάτι που έχουν οι ναυτικοί, γιατί το χελιδόνι σήμαινε την επιστροφή στην γη μετά από πολλά ταξίδια στη θάλασσα. Το έκανα κι εγώ για να συμβολίζει τη δική μου επιστροφή. Μετά από τις τρικυμίες». 

Δημοσίευση στο περιοδικό Icon, τον Ιούνιο του 2011.