ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΜΟΣ: "ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ"

-Όλα αυτά τα χρόνια που είστε στην πρώτη γραμμή των κορυφαίων ελλήνων τραγουδιστών, πόσο έχει αλλάξει η σχέση και η επαφή σας με τον κόσμο;

-Θεωρώ πως όλα αυτά τα χρόνια- από την αρχή μέχρι σήμερα- είχα μία πολύ δυνατή σχέση με τον κόσμο. Ο κόσμος είναι αυτός που μας στηρίζει σε αυτή την δουλειά που κάνουμε, ο κόσμος είναι ο αποδέκτης καλών και κακών στοιχείων. Είναι πάντα δίπλα μας και αφουγκράζεται, μας χειροκροτά αλλά και μας βάζει στην θέση μας όταν αυτό χρειάζεται. Δεν νομίζω ότι έχει αλλάξει η επαφή μου με τον κόσμο γιατί, πάνω από όλα, σέβομαι αυτούς που επιλέγουν να διασκεδάσουν μαζί μου και τους ευχαριστώ για την αγάπη τους και την στήριξή τους. Προσπαθώ πάντα να περνάει η κόσμος καλά και να φεύγει ικανοποιημένος και πλήρης.

-Κάνοντας μία αναδρομή σε προηγούμενές σας εμφανίσεις και δισκογραφικές δουλειές τι «ζηλεύετε» από τον Αντώνη Ρέμο που τραγουδούσε το «Κέρμα» και το «Εμείς» στον πρώτο του δίσκο σε σχέση με το σήμερα; Την αθωότητά του στα πράγματα; Κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του που με το πέρασμα του χρόνου χάθηκαν;

-Την ανεμελιά του τότε Αντώνη πάνω από όλα, τι άλλο; Όλοι μας άλλωστε ζηλεύουμε τους νεαρότερους εαυτούς μας, αν καθίσεις λίγο και το σκεφτείς: Μεγαλύτερος αυθορμητισμός, άγνοια κινδύνου, ελεύθερος χρόνος… Δεν νομίζω πως αλλάζουν οι άνθρωποι, συνεπώς δεν πιστεύω ότι αλλάζει ο χαρακτήρας ή έστω κάποια από τα στοιχεία του. Διαμόρφωση γίνεται. Στην ουσία, η βάση μένει η ίδια.

-Θα προτιμούσατε να μην είχατε περάσει τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες που έχετε ζήσει στην μέχρι σήμερα πορεία σας- όπως άλλωστε, κάθε καλλιτέχνης-, ή θεωρείτε πως όλα αυτά σας έδωσαν πολύτιμα μαθήματα μιας ζωής;

-Πιστεύω ότι τίποτα δεν έρχεται στην ζωή μας τυχαία. Ο άνθρωπος είναι ικανός να αντέξει πολλά  αλλά και τίποτα, το θέμα όμως είναι το πώς διαχειρίζεται κανείς τις δυσκολίες που εμφανίζονται στην ζωή, τις αντιξοότητες στην δουλειά. Έχω μάθει να είμαι αισιόδοξος, μπορώ να δω φως στη ν άκρη του τούνελ και πάντα ευχαριστώ τον Θεό που μπορώ να είμαι όρθιος και να παλεύω για τα προβλήματά μου. Μπορεί να γίνομαι βαρετός αλλά η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό.

-Από πότε μετράει η σχέση σας με την Κύπρο και τους ανθρώπους της; Τι έχετε να θυμάστε από αυτή την επαφή σας εδώ;

-Είχα και εξακολουθώ να έχω πάρα πολλούς φίλους στην Κύπρο. Έχω γυρίσει ολόκληρη την Κύπρο, έχω επισκεφθεί χωριά, έχω νοιώσει την ύπαιθρο αλλά και τις πολυτέλειες του όμορφου νησιού σας. Θυμάμαι πάντα με αγάπη και ένα χαμόγελο τον πολυαγαπημένο φίλο μου Άντη, που έφυγε δυστυχώς τόσο άδικα και νωρίς από κοντά μας. Θυμάμαι τις μεγάλες συναυλίες που έχω δώσει σε Λευκωσία, Λεμεσσό και Λάρνακα και την θέρμη του κόσμου, θυμάμαι τα καταπληκτικά φαγητά μετά από το τέλος των συναυλιών στον μοναδικό Ζανέττο... Έχω πολλά να θυμάμαι από την Κύπρο, έχω ζήσει πολλά σε αυτήν και έχω πολλούς φίλους και συνεργάτες Κύπριους.

-Πρόσφατα, σε ελληνική εφημερίδα, είδαμε να προσφέρονται κάποια εκπτωτικά κουπόνια ώστε να έρθει ο κόσμος να σας παρακολουθήσει στην Αθήνα πληρώνοντας πολύ λιγότερα- περισσότερο από το μισό της «κανονικής» τιμής. Αυτό δεν είχε συμβεί ξανά έως τώρα με καλλιτέχνη του δικού σας μεγέθους;. Για ποιο λόγο το κάνατε;

-Νομίζω ότι αυτή η κίνηση από μόνη της δεν μπορεί να κριθεί. Η Ελλάδα διανύει μια πολύ δύσκολη οικονομικά περίοδο, πάντα υπήρχαν τρόποι να διασκεδάσει ο κόσμος λίγο πιο φθηνά, τώρα πια είναι χρέος μας να προσφέρουμε στον κόσμο μια διέξοδο. Από την πολύ μεγάλη αποδοχή του κόσμου προς αυτή μας την κίνηση καταλαβαίνω ότι ο κόσμος ήθελε πολύ να έρθει, αλλά αδυνατούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά. Έπρεπε να κάνουμε κάποια κίνηση και για αυτούς που θέλουν να βγουν λίγο να ξεσκάσουν, να αφήσουν λίγο στην άκρη τα προβλήματα αλλά και για όλους αυτούς που εργάζονται στην νύχτα. Ξέρετε, υπάρχει πολύς κόσμος που ζει τις οικογένειές του με την δουλειά του- είτε αυτός είναι σερβιτόρος, είτε μουσικός, είτε τεχνικός, είτε παρκαδόρος. Πρέπει κάπως όλοι να εργαστούν, έστω και με λιγότερα χρήματα. Αυτό κάνουμε όλοι. Βάζουμε νερό στο κρασί μας, προκειμένου να εξακολουθήσουμε να γευόμαστε κρασί- μιλώντας μεταφορικά.

-Αισθάνεστε υπερήφανος όταν σας αποκαλούν «λαϊκό τραγουδιστή» και «λαϊκό είδωλο» ή θα προτιμούσατε να μην υπήρχαν ταμπέλες δίπλα από την ιδιότητά σας;

-Αισθάνομαι περήφανος, γεμάτος, συγκινημένος όταν ο κόσμος με θεωρεί κομμάτι του. Είμαι τραγουδιστής, δεν με ενδιαφέρει να είμαι είδωλο, αντιθέτως νοιώθω πολύ βολικά όταν κάποιος με αισθάνεται δίπλα του, μου χτυπάει τον ώμο με φωνάζει με το μικρό μου όνομα.

-Εσείς τι τραγούδια, τι μουσική ακούτε στο σπίτι σας;

-Η αλήθεια είναι ότι δεν προλαβαίνω να ακούσω μουσική στο σπίτι, συνήθως στο αυτοκίνητο ότι προλάβω και τις πιο πολλές φορές ακούω αυτά που παίζει το ραδιόφωνο. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει στα μακρινά μου ταξίδια με το αυτοκίνητο- εκεί επιλέγω την μουσική κυρίως ξένων καλλιτεχνών.

-Με τόση μουσική στη ζωή σας δεν σας είναι απαραίτητη πια σε πολλές στιγμές και η απόλυτη σιωπή και απομόνωση; Την επιδιώκετε;

-Φυσικά και επιδιώκω που και που την απομόνωση με παρέα, με φίλους, με τον άνθρωπό μου. Αναζητώ στιγμές ηρεμίας, χαλάρωσης και διασκέδασης. Να επισημάνω ότι για μένα η μουσική είναι το απόλυτο χαλαρωτικό και θεραπευτικό.

-Εσείς με τι διασκεδάζετε;

Διασκεδάζω με πολλά πράγματα: Μου αρέσει να βλέπω ταινίες, μου αρέσουν πολλά παιχνίδια- παίζω πολύ συχνά με τους φίλους μου από σύγχρονα ηλεκτρονικά μέχρι παλαιάς κοπής. Φυσικά όταν υπάρχει ελεύθερος χρόνος.

-Πίνετε αλκοόλ; Καπνίζετε;

-Ποτέ δεν ήμουν φίλος των καταχρήσεων, κάπνιζα πριν από κάποια χρόνια, κατάλαβα ότι δεν μου κάνει καθόλου καλό και αποφάσισα να το κόψω. Το έκανα αμέσως, μαχαίρι, και τα τελευταία  8 χρόνια δεν καπνίζω καθόλου. Το έχω διακόψει λοιπόν το τσιγάρο, έτσι συνηθίζω να λέω. Όσο για το αλκοόλ ποτέ δεν ήμουν φίλος του, θα πιω κάποιο κοκτέιλ «κοινωνικά», δηλαδή σε διακοπές, σε κάποια γιορτή, όμως δεν είμαι άνθρωπος που θα βάλω στο σπίτι μου ένα ποτό «για να χαλαρώσω». Έτσι κι αλλιώς, θεωρώ ότι για έναν ερμηνευτή το αλκοόλ είναι αργός θάνατος για την φωνή και θα συμβούλευα όλους τους συναδέλφους να το προσέξουν.

-Κάποιοι φαντάζονται τη δουλειά σας ως μία «εύκολη εργασία» ενός ανθρώπου που ανεβαίνει σε μία σκηνή και κάνει τον κόσμο να περνάει καλά, αμειβόμενη μάλιστα πλουσιοπάροχα. Πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι αυτό;

-Καμία δουλειά δεν είναι εύκολη, όλες οι δουλειές είναι «δουλειές» όπως ακριβώς το λέει και η λέξη, απλά συνήθως ο άνθρωπος σαν ον, πάντα ζηλεύει αυτό που δεν μπορεί να έχει. Είναι δύσκολη η δουλειά που κάνουμε, έχει πολλές ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες, το να ανέβεις σε μία σκηνή δεν είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο- κανείς δεν ξέρει ακριβώς αν δεν βρεθεί σε αυτή την θέση. Θα θυμίσω ότι από την ημέρα που έχω ξεκινήσει να τραγουδάω, δεν έχω κάνει ποτέ Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο σπίτι με την οικογένειά μου. Δεν κοιμάμαι ποτέ βράδυ, όπως όλος ο κόσμος. Μπορώ να βρω πολλά πράγματα που θα σας έπειθαν ίσως ότι μόνο «εύκολη» δεν είναι η εργασία μου, όμως αυτή είναι η δική μου δουλειά και δεν θέλω να λέω τα αρνητικά της σημεία, γιατί είναι μια δουλειά που αγαπώ και αυτό είναι και το μόνο που μπορεί κανείς να μου προσάψει: Ότι έχω καταφέρει το πάθος μου να το κάνω δουλειά.

-Η δική σας σχέση με τα λεφτά ποια είναι; Που τα ξοδεύετε συνήθως;

-Μάλλον δεν τα υπολόγιζα σωστά τα λεφτά- φάνηκε από την άνεση με την οποία ανακατεύτηκα με το ποδόσφαιρο. Όσο ζούμε μαθαίνουμε. Τα λεφτά είναι μέσο, δεν είναι αυτοσκοπός. Πάνω από όλα πρέπει να έχουμε την υγεία μας- κλασσικό αλλά τόσο αληθινό.

-Στο παρελθόν λέγατε ότι δεν ασχολείστε με την πολιτική. Με την κατάσταση που επικρατεί πια στην Ελλάδα, έχετε αλλάξει γνώμη;

-Όχι, η γνώμη μου παραμένει η ίδια.

-Έχετε συμμετάσχει ποτέ σε κάποια διαδήλωση;

-Όχι, δυστυχώς δεν το έχω κάνει, αλλά κατανοώ και συμμερίζομαι όσους συμμετέχουν σε αυτές και τους λόγους για τους οποίους συμμετέχουν.

-Στο τραγούδι σας «κλειστά τα στόματα» ο «ήρωας» του στίχου του Νίκου Μωραίτη κάνει πράγματα στη ζωή του και ακολουθεί την καρδιά του σε ό,τι εκείνη του λέει παρά τα όσα του λένε όλοι οι άλλοι. Κάνετε κι εσείς το ίδιο στη ζωή σας;

-Νομίζω αυτό το έχω αποδείξει με την πορεία μου, ακολουθώ πάντα την καρδιά μου και σχεδόν ποτέ το μυαλό μου.

-Προδοθήκατε ποτέ από τις επιλογές σας- τόσο τις επαγγελματικές όσο και τις προσωπικές σας;

-Ναι, από την επιλογή μου να ασχοληθώ με την αγαπημένη μου ομάδα ακολουθώντας την καρδιά μου, φυσικά και προδόθηκα. Ακόμα το πληρώνω εξάλλου.

-Και τι σας κάνει να ξανασηκώνεστε όταν πέφτετε;

-Η θέλησή μου, η δύναμή μου, οι δικοί μου άνθρωποι, η ιδέα και μόνο ότι είμαι γερός, έχω την υγεία μου και η γνώση ότι τα εμπόδια είναι για να τα προσπερνάμε. Όπως λένε «την ζωή την κερδίζεις σε γύρους όχι με νοκ-άουτ» άρα πέφτεις και σηκώνεσαι συνεχώς. Σημασία έχει η κυριαρχία, το να είσαι κυρίαρχος.

-Η πίστη σας στο Θεό σας βοηθά σ αυτό;

-Η πίστη μου στον Θεό με βοηθά σε πάρα πολλά πράγματα, είναι πρωταρχική αξία η πίστη, μας βοηθάει σε πάρα πολλά πράγματα στην ζωή.

Δημοσίευση στο περιοδικό "Go", τον Απρίλιο του 2012.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΝΙΤΑΚΗ: "ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ"

-Πως αντιδράτε σε κομπλιμέντα που σας κάνουν, όταν γράφουν και λένε ότι «η φωνή της Αρβανιτάκη είναι αέρινη, αγγελική και θυμίζει τη φωνή ενός αηδονιού»;

-(γελάει) Θέλω να το πιστεύω, αλλά δεν γίνεται πάντα αυτό.

-Γιατί πέρασε τόσος πολύς καιρός μέχρι να ακούσουμε ένα καινούργιο τραγούδι από σας;

-Κι εγώ αναρωτιέμαι... Νομίζω ότι, από τον τελευταίο μου δίσκο, μπήκα σε έναν δρόμο άλλων αναζητήσεων- είχα κάνει, μεταξύ άλλων, και κάποια ειδικά αφιερώματα- και το θέμα των καινούργιων τραγουδιών το άφησα λίγο πίσω. Ομολογώ κιόλας ότι αυτή είναι και μία περίοδος αμηχανίας του ελληνικού τραγουδιού- ψάχνουμε μέσα σε ένα νέο κόσμο της ελληνικής μουσικής και του τραγουδιού.

-Περνάει κι αυτό κρίση;

-Δεν λέω ότι «περνάει κρίση», λέω ότι είναι διαφορετική πια η λειτουργία, ενώ έχει αλλάξει και οτιδήποτε αφορούσε στην ελληνική δισκογραφία- δεν υπάρχει πια ελληνική δισκογραφία και οι δισκογραφικές εταιρείες είναι σε πλήρη αμηχανία. Αυτό που ψάχνουμε πια είναι πώς θα λειτουργήσουμε μπροστά στα νέα δεδομένα. Και είναι κάτι που με έκανε να παρατηρήσω, αυτό το χρονικό διάστημα, τι συμβαίνει, να μείνω λίγο απ’ έξω- γιατί αυτό το θέμα θέλει μία ψυχραιμία και μία απόσταση.

-Είστε αυστηρή και σκληρή με τον εαυτό σας;

-Δεν θα έλεγα σκληρή- δεν είμαι με κανέναν σκληρή. Είμαι, όμως, πολύ προσεκτική. Ενώ λειτουργώ με το ένστικτο και πολύ δυνατά- και συνήθως πάντα αυτό έχει δίκιο- υπάρχει πολύ έντονα και η λογική.

-Με αυτό τον τρόπο λειτουργείτε ως προσωπικότητα;

-Ναι. Μέσα μου υπάρχει το ένστικτο και η λογική. Αυτό κυρίως με χαρακτηρίζει. Το ένστικτο μου μιλάει εξωλεκτικά και εξωλογικά, αλλά υπάρχει και μία πολύ δυνατή σκέψη, η οποία οδηγεί τα πράγματα μέχρι ενός σημείου.

-Σε αυτά τα 31 χρόνια πορείας, ήσασταν πάντα πεπεισμένη ότι γεννηθήκατε για το τραγούδι;

-Όχι. Δεν ξεκίνησα με τέτοιο στόχο. Στη μουσική άρχισα εντελώς τυχαία, από μία παρέα που συναντηθήκαμε σε μία ταβέρνα, φτιάχνοντας την «Οπισθοδρομική κομπανία». Ο αδελφός μου ήταν στην Αμερική, όπου σπούδαζε αρχιτεκτονική και, περιμένοντας τα οικονομικά να βελτιωθούν, θα πήγαινα στην Ιταλία- αφού δεν είχα περάσει στην Ελλάδα, λόγω λατινικών- για να σπουδάσω αρχαιολογία.

-Ως παιδί πως ήσασταν;

-Δεν ήμουν πάντως ένα «ήσυχο κοριτσάκι». Σκεφτείτε ότι είχα μηχανή στα 19 μου (χαμογελάει). Και χαιρετιόμασταν μάλιστα όσες γυναίκες είχαμε τότε μηχανή… Ξέρετε, ήτανε πολύ παρείστικα τότε τα χρόνια, ανακαλύπταμε το ρεμπέτικο και τη λαϊκή μουσική με μία άλλη σκέψη, με αγάπη και μία άλλη γοητεία, κάτι που οφείλαμε κυρίως στο Σαββόπουλο και στη Δόμνα Σαμίου.

-Τραγουδούσατε από παιδί;

-Ανέκαθεν.

-Το πιο σημαδιακό κομμάτι της παιδικής σας ηλικίας, ήταν ο θάνατος του πατέρα σας στα 10 σας χρόνια;

-Ναι. Ήταν το πιο σημαντικό.

-Και αυτό πάντα σας ακολουθούσε;

-Όχι. Ήταν- και είναι- ένα γεγονός που άφησα πίσω. Ευτυχώς. Και, γενικώς, είμαι ένας άνθρωπος που δεν «κολλάω» σε καταστάσεις και πράγματα του παρελθόντος. Κοιτάω πάντα μπροστά: Στο επόμενο ταξίδι, στην επόμενη γωνία που με περιμένει. Τα οποία μπορεί να είναι εξόχως συναρπαστικά.

-Διατηρείτε ακόμη στη σκηνή, το πρωτόλειο εκείνο άγχος που είχατε στη δεκαετία του 80;

-Τότε δεν είχα άγχος! Κανένα απολύτως! (γελάει). Ίσως γιατί δεν κρινόμουν τότε ανά πάσα στιγμή. Εξάλλου, μην ξεχνάτε ότι ήμουνα σε ομάδα, κάτι το οποίο σε κάνει να συμπεριφέρεσαι εντελώς διαφορετικά. Κοιτάξτε, η επιδίωξή μου, από τότε που αποφάσισα να συνεχίσω στο τραγούδι μετά την «Οπισθοδρομική» που αποφάσισα να εγκαταλείψω, ήταν ότι, αν μείνω, πρέπει να μείνω με κάποιους όρους- και τους όρους αυτούς θα πρέπει να τους θέσω εγώ. Οι όροι αυτοί ετέθησαν και ευτυχώς δεν βρήκαν και εμπόδια. Κάτι το οποίο θεωρώ πολύ μεγάλη τύχη. Η επιδίωξη και ο απώτερος στόχος ήταν να μην είσαι περαστικός, να μπορέσεις, μέσα από την τέχνη αυτή, να αφήσεις μία πάρα πολύ μικρή ιστοριούλα περνώντας τα χρόνια. Πάντα ο στόχος μου ήταν, πέραν του τραγουδιού το οποίο έχει τη διάθεση της διασκέδασης και της εκτόνωσης, να υπάρχει και το τραγούδι που δημιουργεί την βαθύτερη τέχνη του λόγου και την βαθύτερη τέχνη του να δεις τα πράγματα από τη δύσκολή τους πλευρά το οποίο, με ένα μαγικό τρόπο, φτιάχνει μεγαλειώδεις στιγμές.

-Αυτές οι επιλογές σας δεν είχαν οικονομικό τίμημα, όταν άλλοι τραγουδιστές, εντελώς διαφορετικού ρεπερτορίου απ το δικό σας, πήγαιναν στα μαγαζιά της παραλιακής και έβγαζαν εκατομμύρια;

-Δεν μπήκα ποτέ σε κανένα τέτοιο δίλημμα.

-Ποτέ δεν σκεφτήκατε τα λεφτά;

-Ως μέσο διαβίωσης και στο να ζεις καλά, ναι. Αλλά όχι κάνοντας πράγματα που δεν θέλω, για να τα αποκτήσω. Γιατί μετά δεν κοιμάμαι ήσυχα. Και είναι σημαντικό για μένα να κοιμάσαι ήσυχα το βράδυ. Μην θεωρήσετε με αυτό ότι κάποιος άλλος τρόπος διασκέδασης είναι ανέντιμος- προς Θεού!-, απλώς θεωρώ ότι εμένα με ενδιαφέρει να παίζω σε ένα χώρο όπου ο άλλος να συμμετέχει 100% και να μου εκδηλώνει την αγάπη του τραγουδώντας μαζί μου, παρά να μου πετάει λουλούδια.

-Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό που συνέβη τον Μάρτιο με τον Γιώργο Νταλάρα, στις συναυλίες που διοργάνωσε;

-Καταρχήν, να σας πω ότι είμαι πάρα πολύ εναντίον όλης αυτής της συμπεριφοράς στο πρόσωπό του. Στην Ελλάδα, όμως, αυτή την περίοδο, πρέπει να είσαι πάρα πολύ προσεκτικός στο τι λες, στο πως τοποθετείσαι- έστω κι αν αυτό που λες, μπορεί να είναι αυτονόητο για όλους. Χωρίς να το έχω παρακολουθήσει, μου είπαν κάποιοι φίλοι που διάβασαν δηλώσεις του Γιώργου περί του Μνημονίου, οι οποίες- επειδή περνάμε στην Ελλάδα μια «εμφυλιακή» κατάσταση του ποιος είναι υπέρ και ποιος κατά του Μνημονίου- εξόργισαν και βγάζουν συναισθήματα τα οποία είναι ακραία, ακόμη και από ανθρώπους που δεν το περιμένεις. Και είναι νομίζω κάτι στο οποίο πέφτει «θύμα» ο Γιώργος. Αυτή η αντίδραση ήταν μία μεγάλη έκπληξη για όλους μας! Και ένα από τα πράγματα τα οποία απεχθάνομαι βαθιά, είναι ο φανατισμός. Δυστυχώς, αυτή την περίοδο, θα ζήσουμε έντονα φανατικά αισθήματα στην Ελλάδα.

-Θα ψηφίσετε στις ελληνικές εκλογές της 6^ης Μαΐου;

-Βεβαίως και θα ψηφίσω! Δεν συμφωνώ με την αποχή γενικώς. Ψηφίζω όλα τα χρόνια, με την έννοια ότι πρέπει να είσαι υπεύθυνος για όλα όσα γίνονται στη χώρα σου. Δεν μπορείς να είσαι αμέτοχος και μετά να βρίζεις! Για όλο αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα, φταίνε οι άνθρωποι τους οποίους εμπιστευτήκαμε, άνθρωποι οι οποίοι, για λόγους ψηφοθηρικούς, δεν μας ενημέρωσαν και δεν μας συγκράτησαν ποτέ. Όλη αυτή η ιστορία ξεκινάει από το 2004, από αυτό που αναλάβαμε χωρίς να μπορούμε να το φέρουμε εις πέρας.

-Εσείς δεν θελήσατε ποτέ στη ζωή σας το ακριβό αυτοκίνητο, την μεγάλη πισίνα, το «ιδιαίτερο» φόρεμα;

-Όλοι τα ήθελαν αυτά- αν και ποτέ δεν θέλησα προσωπικά την πισίνα και το πανάκριβο αυτοκίνητο ή το φόρεμα. Ήθελα, όμως, κι εγώ μία ζωή στην οποία να μπορέσω να σπουδάσω εκεί που θέλω τα παιδιά μου. Ποιος δεν επεδίωξε όλα αυτά τα χρόνια να περάσει λίγο καλύτερα; Αυτή τη στιγμή, πιστεύω ότι αυτό που πληρώνει η Ελλάδα, είναι μία μη πληροφόρηση, το ότι δεν ήμασταν γνώστες γι αυτό το οποίο μας περίμενε. Όποιος προσπάθησε να μιλήσει κατεπνίγει, μέσα από τους ίδιους τους πολιτικούς.

-Κάνατε κι εσείς λάθος στις πολιτικές σας επιλογές;

-Εγώ είμαι ψηφοφόρος της Αριστεράς, γενικώς. Δεν το χω κρυφό. Δεν είναι λάθος αυτό το οποίο πρεσβεύει η Αριστερά, αλλά είναι λάθος το γεγονός ότι η Αριστερά δεν ήταν στο ύψος των περιστάσεων που θα ήθελα.

-Στο «άρωμα», το καινούργιο σας τραγούδι, σε στίχους του Νίκου Μωραίτη, ερμηνεύετε τον πόνο του έρωτα και δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω αν έχετε ζήσει αυτό τον πόνο πολλές φορές.

-Όλοι έχουμε ζήσει τέτοια συναισθήματα...

-Είστε ευχαριστημένη από τον έρωτα, έτσι όπως τον έχετε ζήσει;

-Είναι πολύ προσωπική υπόθεση αυτή... Θέλω να σας πω όμως ότι γενικά έχω ζήσει πολύ ωραία και πολύ καλά. Που αυτό τι σημαίνει; Ότι έχω ζήσει δυνατά συναισθήματα. Όχι μόνο χαράς, αλλά και απώλειας και λύπης.

-Διαχειρίζεστε εύκολα πια τη λύπη;

-Δεν ξέρω… Νομίζω, όμως, ότι βρίσκω τις δικλείδες και τους τρόπους ώστε να διαχειρίζομαι αυτή την κατάσταση.

-Προτιμάτε την απομόνωση σε αυτές τις περιπτώσεις ή εξωτερικεύετε τα συναισθήματα σας;

-Το διαχειρίζομαι εντελώς προσωπικά- όχι με κόσμο. Γιατί, και με κόσμο να το μοιράζεσαι, πάλι προσωπικός σου είναι ο τρόπος, αφού είναι ο τρόπος με τον οποίο λυτρώνεσαι.

-Αν θα αλλάζετε κάτι στην πορεία στο τραγούδι μέχρι σήμερα, ποιο θα ήταν αυτό;

-Καταρχήν, όλα καλώς έγιναν. Αυτό πιστεύω. Γενικότερα, θα σας έλεγα ότι θα ήθελα να ήμουν λίγο πιο τολμηρή και λιγότερο ανασφαλής ή να είχα λίγο περισσότερο χρόνο. Γιατί το να έχεις οικογένεια, είναι κάτι που συνδυάζεται δύσκολα. Υπήρχαν πράγματα που δεν έκανα γι αυτό το λόγο, αλλά κέρδισε η οικογένειά μου. 

Δημοσίευση στο περιοδικό "Go" Κύπρου, τον Απρίλιο του 2012.